เปียกเล็กน้อย แม้กระนั้นนางยังคงทนจนกว่าพวกนางจะอยู่ภายใต้ฤดูหนาว เมื่อหยูซู่ถือขวด นางใช้อุปกรณ์ป้องกันเล็บเพื่อขยับกิ่งไม้เบา ๆ หิมะที่ตกลงมาบนต้นไม้ตกลงไปในเหยือก“ทุกคนบอกว่าการชงชาจากหิมะที่ละลายที่มาจากบนยอดฤดูหนาวจะทำให้ชามีกลิ่นหอมมากขึ้นในอดีตตัวข้าเองไม่เคยมีความสนใจเช่นนั้น ครั้งแรกที่ข้าทดลองทำกลับทำเพื่อนาง” แม้ว่าท่านผู้หญิงหยวนคิดว่าการเป็นคนใจกว้างมากขึ้น แต่ก่อนนางก็ยังรู้สึกอึดอัดใจ แต่ความรู้สึกแบบนี้ไม่ได้มาในการรวบรวมหิมะ เจ้านายและบ่าวรับใช้ทำงาน 2 ชั่วยามก่อนที่จะหิมะจะเต็มเหยือกหยูซู่มองเข้าไปข้างในแล้วกล่าวว่า“ได้เยอะพอสมควรแล้วเจ้าค่ะ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็เพียงพอสำหรับชาหนึ่งกา ไม่จำเป็นต้องเก็บมากเจ้าค่ะ”ท่านผู้หญิงหยวนพยักหน้า“งั้นเรากลับไปกันเถิด เท้าของข้าเย็นมาก ข้ากลัวว่าคืนนี้ข้าจะทุกข์ทรมาน”
“คืนนี้ข้าใช้ขิงสดให้ท่านแช่น ้ามันจะดีที่สุดถ้าสามารถหลีกเลี่ยงอาการป่วยได้” หยูซู่รีบพาท่านผู้หญิงหยวนกลับไปอย่างรวดเร็ว หลังจากพวกนางกลับไปที่ตำหนักชุนชานแล้ว พวกเขาก็สั่งให้เอาหิมะใช้ทำชา ท่านผู้หญิงหยวนก็ไปเปลี่ยนชุดก่อน เจ้านายและบ่าวรับใช้มุ่งหน้าไปที่ตำหนักจางหนิงพร้อมกับหม้อชา และตั๋วแลกเงินที่มีมูลค่าเงิน 100,000 เหรียญเงินหลังจากสองสามวันของความมีชีวิตชีวาที่ตำหนักจางหนิงก็สงบสุขชั่วคราวโดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากได้รับอนุญาตจากฮองเฮาให้เป็นเจ้าภาพงานเลี้
