าทุกอย่างได้ด้วยวิธีนี้หรือไง?”
“นี่คุณหลี่! คุณอย่ามาตะโกนใส่ฉันนะ! คุณเอาเช็คนี่ไปให้เขาซะสิ แล้วให้เขายอมรับว่าเขาแพ้ยาชา แล้วเผลอขยับตัวระหว่างการผ่าตัดจนเกิดอุบัติเหตุ! แต่ถ้าสองแสนยังไม่พอ นั่นก็เป็นเรื่องของโรงพยาบาลคุณแล้ว ไม่เกี่ยวกับฉัน!”
อิ๋นซู่เหลียนเห็นหลี่หงยังคงยืนกรานที่จะเถียงกับเธอ จึงได้แต่โยนเช็คลงบนโต๊ะอย่างไม่แยแส
หลี่หงจ้องอิ๋นซู่เหลียนพร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย
เงินสองแสนและคำพูดของเธอ ทั้งหมดนี้ช่างเย็นชาและดูไร้หัวใจเหลือเกิน มันทำให้หลี่หงรู้สึกว่าเรื่องนี้มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
“อิ๋นซู่เหลียน เธอตอบฉันมาตรง ๆ อุปกรณ์พวกนี้มันเป็นอะไรกันแน่!”
หลี่หงยังคงจ้องอิ๋นซู่เหลียนเขม็ง พยายามหาคำตอบจากสายตาของเธอ
เขารู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะมีผลต่ออนาคตของทั้งโรงพยาบาล
อย่างไรก็ตาม อิ๋นซู่เหลียนยังคงรักษาท่าทีเย็นชาของเธอไว้ ราวกับว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเธอแม้แต่น้อย
“คุณหลี่ ไม่ใช่ว่าพวกเราจะไม่ชดใช้ให้พวกเขานี่ ต้องการเท่าไหร่ก็ให้ไปเถอะ! และให้พวกเขายอมรับความผิดพลาดเอง!”
อิ๋นซู่เหลียนในตอนนี้ดูเหมือนจะไม่สนใจอะไรอีกต่อไป โต้ตอบกับหลี่หงอย่างดุเดือด
“อิ๋นซู่เหลียน เธอรู้ตัวไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่?” หลี่หงพยายามควบคุมเสียงของตัวเองให้สงบ แต่ก็ยังอดพูดไม่ได้ว่า “ถ้าเธอยังจะดึงดันอยู่แบบนี้ มันจะทำให้ชีวิตการงานของเธอต้องพังทลาย และอาจถึงขั้นต้องติดคุก
