ชายห้าได้จัดที่อยู่ใหม่ให้ข้าและข้าจะย้ายไปที่นั่นในวันพรุ่งนี้ ข้ายังได้พบโฉนดของที่พักตระกูลเฟิงในห้องหนังสือของท่านพ่อ” ในขณะที่นางกล่าว นางดึงกระดาษออกมาหนึ่งใบแล้วส่งให้เฟิงหยูเอง “ตอนนี้เจ้าเป็นพี่สาวคนโต มันจะได้รับการจัดการตามที่เจ้าต้องการ ! ไม่ว่าจะขายหรือเก็บไว้ ข้าไม่มีความคิดเห็น แต่เจ้าต้องให้ข้าพาเด็กคนนั้นไป คิดว่าสงสารข้าเถอะ ข้าไม่ต้องการอยู่คนเดียว”น ้าเสียงของนางช่างน่าสมเพชและถึงแม้จะมีความเกลียดชังบนใบหน้าของนาง โดยไม่มีร่องรอยของความรักในครอบครัวเพียงเล็กน้อย แต่คำพูดเหล่านี้ทำให้เฟิงหยูเองรู้สึกถึงอารมณ์ นับตั้งแต่นางยังเด็ก เด็กคนนี้ปฏิเสธที่จะยอมรับความพ่ายแพ้และไม่เคยยินดีกับตำแหน่งของนางในฐานะบุตรสาวของอนุ อย่างไรก็ตามนางไม่เคยเรียนรู้วิธีที่จะเปลี่ยนแปลงสถานการณ์นี้ไปในทิศทางที่เหมาะสมแม้แต่การหมั้นกับองค์ชายห้าก็ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้นางรู้สึกพึงพอใจ แต่มันทำให้นางกลายเป็นคนเจ้าเล่ห์ นางไม่รู้วิธีที่จะต่อต้านมันบางทีนี่อาจเป็นรากฐานของตระกูลเฟิง และนิสัยของเฟิงเฟินไดก็เหมือนกับตระกูลเฟิง ในขณะที่เฟิงเซียงหรูใกล้ชิดกับอันชิ นั่นคือสาเหตุที่นางสามารถยื่นมือไปช่วยเหลือเฟิงเซียงหรูได้ แต่ก็ไร้ประโยชน์ที่จะช่วยเฟิงเฟินได
เฟิงหยูเองกล่าวต่อไปว่า“ถ้าเจ้าพูดอย่างนี้ข้าก็เห็นด้วย แต่เด็กคนนั้นอายุประมาณ 2 ขวบ ไม่ว่าเขาจะจากไปหรืออยู่กับใคร เราก็ต้องฟังความคิดเ
