วดใจเล็กน้อยในที่สุดเมื่อผู้คนตระหนักว่าการกล่าวสิ่งเหล่านี้ต่อหน้าเฟิงหยูเองนั้นไม่ดีนักพวกเขาเปลี่ยนเรื่อง“ใครจะรู้ว่าพราชายาหยูเลี้ยงเด็กมาตลอด พราชายาเป็นคนใจดีจริง ๆ ”นางไม่รู้ว่านางเป็นคนใจดีหรือไม่แต่นางรู้สึกว่ามันเป็นชีวิต เมื่อนางเห็นมันนางไม่สามารถนิ่งดูดายได้วันนี้ที่อยู่อาศัยตระกูลเฟิงนั้นยุ่งมากบ่าวรับใช้ทุกคนยุ่งอยู่กับการเก็บข้าวของ องค์ชายห้าได้จัดที่อยู่อาศัยใหม่ให้กับเฟิงเฟินไดมันได้รับการตั้งชื่อว่า “สุ่ยจิง” และได้รับการจัดระเบียบ มันแค่รอให้เฟิงเฟินไดย้ายเข้ามามีบ่าวรับใช้มากมายที่จะปล่อยวันนี้และเฟิงเฟินไดส่งสัญญากลับมาให้พวกเขา นางยังจ่ายเงินชดเชยให้พวกเขา มีเพียง 10 คนเท่านั้นที่จะย้ายไปกับนาง
เมื่อนางพาเสี่ยวเปากลับไปที่บ้านบ่าวรับใช้ก็จากไป เฮ่อจงย่อมจะเป็นผู้ดูแลเขา เขาเห็นเด็กคนนั้นและจำได้ทันที ดังนั้นเขาจึงก้าวไปข้างหน้าและกล่าวกับเฟิงเฟินไดว่า “นายน้อยกลับบ้านแล้ว ไม่สามารถปล่อยเขาทิ้งไว้ได้หากไม่มีแม่นมคอยดูแลเขา”เฟิงเฟินไดพยักหน้าและให้คำแนะนำเป็นพิเศษ“จงนำแม่นมที่ดีที่สุด 2 คนมา จ่ายเงินให้พวกนางเพิ่มอีกเล็กน้อยเป็นเรื่องปกติ พวกนางจะต้องเป็นคนนิสัยดีและสุภาพ พวกนางจะต้องซื่อสัตย์ เจ้าต้องทำให้แน่ใจว่าพวกนางไม่ใช่คนที่มีนิสัยไม่ดี เข้าใจหรือไม่ ? ”เฮ่อจงได้ยินเพียงไม่กี่ประโยคเท่านั้นและรู้ว่าเฟิงเฟินไดชอบเด็กคนนี้ดังนั้นเขาจึงปฏิบัติตามอย่างรวดเร
