นิด แต่คนที่อยู่ด้ำนล่ำงพึ่งพำอำศัยเพื่อควำมอยู่รอด สิ่งที่น่ำกังวลคือคนที่มีหน้ำที่ส่งของขวัญที่นี่ในอนำคตจะมีควำมสุขเพรำะจะได้รับรำงวัล น่ำเสียดำยที่เรำแจกเศษเงินที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ เมื่อวำนนี้ เรำไม่สำมำรถใช้ตั๋วแลกเงินที่มีมูลค่ำเป็นเงินจ ำนวนมำกได้เจ้ำค่ะ”พระสนมหลี่ก็กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกันแต่เอำของจำกพระรำชวังไปขำยนี่เป็นเรื่องง่ำยที่จะพูด แต่ฟังดูแย่มำก ! เมื่อมีคนค้นพบมัน คนอื่น ๆ ก็จะถูกพูดถึง นั่นจะเป็นสิ่งที่ไม่ดี นำงส่ำยหน้ำและไม่เห็นด้วยกับวิธีนี้จูเอ่อรู้ว่ำนี่ไม่ใช่ควำมคิดที่ดีเจ้ำนำยและบ่ำวรับใช้ถอนหำยใจโดยไม่รู้ว่ำควรท ำอะไรกงซำนเข้ำมำในต ำหนักจำงหนิงในเวลำนี้เมื่อรำยงำนว่ำใครมำเยี่ยม นำงบอกว่ำนำงเป็นลูกพี่ลูกน้องของตระกูลหลิว และบ่ำวรับใช้ของต ำหนักจำงหนิงไปรำยงำนตัวทันที เมื่อพระสนมหลี่ได้ยินเรื่องนี้นำงก็ไม่พบว่ำมันน่ำประหลำดใจนัก นำงไปหยิบกล่องจำกตู้อย่ำงเงียบ ๆ นำงลูบออกมำเล็กน้อยแล้วกล่ำวด้วยควำมฝืนเล็กน้อย “สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ข้ำสำมำรถน ำออกมำได้ ท้ำยที่สุดข้ำพึ่งพำนำงปีนกลับไปยังต ำแหน่งพระสนม ถ้ำไม่ให้รำงวัลที่ดีนำง ถ้ำหำกมีใครพบข้ำก็กลัวว่ำสิ่งต่ำง ๆ ยำกที่จะอธิบำยกับฮ่องเต้”จูเอ่อรับค ำแนะน ำอย่ำงรวดเร็ว“ควำมรู้สึกทุกข์ใจอย่ำงรวดเร็วกับสิ่งเหล่ำนี้ แค่มองสิ่งที่เรำได้รับในช่วงสองสำมวันที่ผ่ำนมำ ไม่พูด
ถึงคนอื่น ๆ แต่เพียงมองสิ่งที่ดีที่ฮ่
