องเต้และฮองเฮำมอบให้ พระองค์ยังไม่ได้สูญเสียเจ้ำค่ะ”พระสนมหลี่ยังเข้ำใจเรื่องนี้ด้วยดังนั้นนำงจึงไม่ได้พูดอะไรอีกนำงส่งมอบกล่องให้จูเอ่อ จำกนั้นก็ออกไปรับแขกเป็นกำรส่วนตัวกงซำนพบป้ำรองอีกครั้งอย่ำงไรก็ตำมสถำนะของนำงได้รับกำรเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ จำกท่ำนผู้หญิงเป็นพระสนม นำงจะต้องคุกเข่ำและค ำนับเมื่อพบอีกฝ่ำยนำงคุกเข่ำค ำนับและกล่ำวว่ำ“ข้ำได้ยินว่ำท่ำนป้ำรองได้รับต ำแหน่งพระสนมอีกครั้งและมีควำมสุขมำก ข้ำไม่สำมำรถนั่งนิ่ง ๆในเช้ำวันนี้ และขอร้องลูกพี่ลูกน้องโมมำ ! ข้ำทักทำยท่ำนป้ำพระสนมเจ้ำค่ะ ! ”พระสนมหลี่ยิ้มอย่ำงมืออำชีพหลังจำกทั้งหมดนำงรอดชีวิตมำได้ในต ำหนักในของฮ่องเต้เป็นเวลำหลำยปี นำงยังคงเข้ำใจเรื่องนี้นำงก้ำวไปข้ำงหน้ำอย่ำงรวดเร็วเพื่อช่วยประคองอีกฝ่ำย ก่อนกล่ำวว่ำ “เรำเป็นคนในครอบครัว ไม่จ ำเป็นต้องมีควำมสุภำพ เมื่อต้องกำรพูดถึงเรื่องนี้ ข้ำสำมำรถกลับไปที่ต ำแหน่งพระสนมได้เพรำะกำรมีส่วนร่วมของเจ้ำ”“ท่ำนป้ำรองท ำไมพูดแบบนั้นเจ้ำคะข้ำไม่สำมำรถปฏิบัติหน้ำที่อย่ำงกตัญญูของข้ำในอดีตได้ ตอนนี้ข้ำมำถึงเมืองหลวงแล้ว กำรแบ่งปันภำระของท่ำนป้ำเป็นเรื่องที่ควรท ำ” ขณะที่ทั้งสองคุยกัน พวกนำงเดินเข้ำไปในห้องโถงใหญ่ เมื่อพวกนำงนั่งลง ทหำรองครักษ์
พร้อมกับบ่ำวรับใช้จำกต ำหนักเซียงและบ่ำวรับใช้ 2 คนของกงซำนน ำของขวัญแสดงควำมยินดีมำแสดง กงซำนกล่ำวว่ำ “เนื่องจำกข้ำอำศัยอยู่ในสถำนที่ของลูกพี่ล