แล้ว ความรู้สึกอึดอัดใจก็เกิดขึ้นภายในใจของนางถึงกระนั้นท่านผู้หญิงหลี่ก็ไม่ได้สังเกตเห็นความอึดอัดใจที่เริ่มคืบคลานเข้ามาที่ใบหน้าของนางขณะที่ท่านผู้หญิงหลี่ยังคงแสดงความรู้สึกต่อไป ในขณะที่ให้เฟิงหยูเองกินขนมอบ นางก็เทชาให้แล้วนำเรื่องที่องค์ชายหกมาพูด “ข้าได้ยินมาว่าเฟิงเอ๋ออาศัยอยู่กับเจ้าในมณฑลจี่อันใช่หรือไม่ ? ”เฟิงหยูเองขมวดคิ้วถ้อยคำแบบไหนกันนะ ? “ท่านผู้หญิงหลี่ต้องไม่พูดแบบนี้ มีบางสิ่งที่ผู้คนพูดอาจพูดโดยไม่คิดอะไร แต่ผู้ฟังอาจเข้าใจผิดได้ พี่หกอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ของข้าในมณฑลจี่อันคฤหาสน์นั้นมีขนาดใหญ่มากและใหญ่กว่าคฤหาสน์ขององค์หญิงในเมืองหลวงหลายเท่า ใช้ทางเข้าเดียวกัน แต่ห้องนั่งเล่นอยู่ห่างกันมาก ด้วยเหตุนี้แม้ว่าเราจะอาศัยอยู่ในคฤหาสน์เดียวกัน พี่หกกับข้าก็ไม่ค่อยได้พบกันเลย” นางทำสิ่งต่าง ๆ ให้ชัดเจนและกล่าวต่อ “ท่านอยู่ในพระราชวังมาสองสามทศวรรษแล้ว และควรเข้าใจว่าการทำผิดพลาดเป็นเรื่องที่ต้องหลีกเลี่ยง ข้าหวังว่าท่านผู้หญิงจะคิดอย่างรอบคอบก่อนที่จะพูด”ท่านผู้หญิงหลี่ไม่รู้สึกโกรธและพยักหน้ายอมรับความผิดของนางทันทีทัศนคติของนางดีมาก “ใช่ ใช่ มันเป็นความผิดของข้า ข้าพูดไปโดยไม่คิด เจ้าอย่าเข้าใจข้าผิด ถ้าอย่างนั้นเราอย่าพูดถึงเรื่องนี้
ตอนนี้เจ้าแต่งงานกับองค์ชายเก้า องค์ชาย… องค์ชายเก้าดีต่อเจ้าหรือไม่ ? ” น ้าเสียงของนางเต็มไปด้วยความกังวล และสายตาของนางก็จริงจัง
