ี่หกจะไปถึงจุดที่เขาเป็นอยู่ในปัจจุบัน สถานการณ์ในราชสำนักมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา และไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวันพรุ่งนี้ ในฐานะที่เป็นมารดา ท่านควรเข้าใจในสิ่งที่ดีสำหรับเด็ก ๆ แทนที่จะผลักดันความคิดของท่านไปสู่บุตรของท่านเองซึ่งมีความคิดแตกต่างกัน ท่านผู้หญิงหลี่ นี่คือทั้งหมดที่ข้าจะพูดคิดให้รอบคอบ” หลังจากกล่าวอย่างนี้นางก็ไม่อยู่ต่อ นางพาหวงซวนจากไปอย่างรวดเร็วท่านผู้หญิงนั่งอยู่ที่นั่นอย่างงุนงงเมื่อมองเฟิงหยูเอง แล้วนางก็ไม่มีความกล้าที่จะขอให้อีกฝ่ายอยู่ต่อ ความกล้าหาญและความอบอุ่นที่นางรวบรวมไว้ด้วยความพยายามอย่างมากได้ถูกดับไปในเวลาไม่นาน เฟิงหยูเองทิ้งความรู้สึกเย็นชาไว้ จูเอ่อก้าวไปข้างหน้าและช่วยประคองนาง ให้คำแนะนำว่า “ท่านผู้หญิงยอมแพ้เถิดเจ้าค่ะ !ข้าบอกให้ท่านทราบก่อนหน้านี้ว่ามันจะไม่ได้ผล พราชายาหยูพูดถูกสิ่งที่คุณหนูสี่ของตระกูลเฟิงกล่าวไว้เมื่อครั้งที่แล้วนั้นถูกต้องแล้ว ไม่เพียงแต่ท่านไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้ แต่ท่านยังต้องให้คำแนะนำแก่องค์ชายหกด้วย ! องค์ชายเก้าเป็นคนแบบไหน ? ถ้าวันหนึ่งที่คำนี้ไปถึงหู
ของพระองค์…” จูเอ่อกัดฟันของนางให้นิ่งเงียบและปล่อยให้อีกฝ่ายคิดเอาเอง“พระองค์จะกล้าทำหรือ! ” ภาพสยองขวัญปรากฏขึ้นบนใบหน้าของท่านผู้หญิง “ทั้งคู่เป็นองค์ชาย พระองค์จะฆ่าใครก็ได้ที่พระองค์ต้องการได้อย่างไร”“แต่พระองค์เป็นองค์ชายเก้า! ” จูเอ่อกระทื
