้ว่าจะมีคนดีหรือไม่ก็ตามแต่อย่างน้อยที่สุดข้าก็สามารถเห็นได้ว่าใครเป็นคนเลวอย่างชัดเจน !”ท่านผู้หญิงหยวนนิ่งงันโดยสิ่งนี้กระทืบเท้าของนาง นางไม่อยู่ต่อไปและจากไปอย่างรวดเร็ว
หวงซวนขมวดคิ้วของนางและดูเหมือนจะเข้าใจความหมายพื้นฐานแล้วนางอดไม่ได้ที่จะถาม “คุณหนู, ฮองเฮา…”เฟิงหยูเองโบกมือแล้วตัดออกจากนั้นนางก็มองไปที่ด้านข้างและกล่าวอย่างเย็นชาในทิศทางของก้อนหินในลานใกล้เคียง “หยุดซ่อนตัว ออกมา ! ”คำเหล่านี้ให้หวงซวนตื่นตัวนางเป็นผู้รับผิดชอบในการปกป้องเฟิงหยูเอง อย่างไรก็ตามตอนนี้นางหมกมุ่นอยู่กับการเพลิดเพลินไปกับฉากของคุณหนูที่เย้ยหยัน มันเป็นเช่นนั้นนางไม่ได้สังเกตเห็นใครบางคนซ่อนตัวอยู่ใกล้ ๆ เมื่อได้ยินเฟิงหยูเองพูดขึ้นมา นางก็กลายเป็นโกรธและพุ่งไปในทิศทางของก้อนหิน !หลังจากนี้ก็ส่งเสียงกรี๊ดดังมาในขณะที่นางกำนัลถูกพาตัวไปที่เฟิงหยูเองราวกับว่านางเป็นลูกไก่ “คุณหนู นางซ่อนตัวอยู่ข้างหลังหินก้อนนั้น”“พราชายา! พราชายา ! บ่าวรับใช้ผู้นี้ไม่ใช่คนไม่ดี จริง ๆ แล้วข้าไม่ใช่คนเลวเลยเพคะ ! ” นางกำนัลคุกเข่าด้วยความกลัวและตะลึงกับการสารภาพผิดซ ้าแล้วซ ้าเล่าเฟิงหยูเองเห็นว่านางเป็นนางกำนัลทั่วไปและไม่มีพื้นฐานศิลปะการต่อสู้ใดๆ การซ่อนตัวก่อนหน้าของนางนั้นค่อนข้างงุ่มง่าม ดังนั้นนางจึงให้หวงซวนช่วยนาง จากนั้นนางจึงถามว่า “เจ้าเป็นนางกำนัลของตำหนักไหน ? เจ้านายของเจ้าคือใคร ? ”
นางกำนัลกล่า
