นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นางพูดกับเฟิงหยูเอง ครั้งแรกที่นางถูกลดตำแหน่งจากพระสนม วันนี้พวกเขามีส่วนร่วมในการปะทะคารม แต่นางก็พบว่านางยังไม่สามารถตอบโต้ได้ คำพูดทุกคำที่เฟิงหยูเองพูดนั้นทำให้นางตอบโต้ไม่ออกและรำคาญ มันก็เพียงพอแล้วที่จะบังคับให้นางเข้าไปในมุมหนึ่ง ปล่อยให้นางไม่มีที่ว่างให้ถอย นางเต็มไปด้วยความเกลียดชัง นางยืนอย่างเฉื่อยชาเป็นเวลานานโดยไม่รู้ว่านางควรจะพูดอะไร
หยูซู่ไม่สามารถทนดูได้และโค้งคำนับต่อเฟิงหยูเองแล้วแนะนำท่านผู้หญิงหยวน “เราออกมานานแล้ว วันนี้อากาศหนาว เราควรรีบกลับเจ้าค่ะ ! ”ท่านผู้หญิงหยวนกำลังรอโอกาสหนีไปดังนั้นนางจึงไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ และพูดจาเย้ยหยันอย่างเยือกเย็น สะบัดแขนเสื้อของนางก่อนจากไปแต่เมื่อนางเดินไปไม่กี่ก้าวนางก็ได้ยินเฟิงหยูเองถามว่า “ข้าสงสัยว่าสุขภาพของฮองเฮาเป็นอย่างไรบ้าง ? ท่านผู้หญิงหยวนเพิ่งมาจากตำหนักจิงซี ท่านพูดคุยกับข้าเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้หรือไม่ ? ”เมื่อได้ยินเรื่องนี้ท่านผู้หญิงหยวนก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง ขณะที่นางยิ้มด้วยความร่มรื่นและตอบว่า “พราชายาหยูเป็นห่วง อย่างไรก็ตามเจ้าต้องจำไว้ว่าการรู้จักใครสักคนบนพื้นผิว ไม่ได้หมายความว่าเจ้าจะรู้จักหัวใจของพวกเขา อย่าคิดว่าทุกคนเป็นคนดี นั่นจะทำให้แน่ใจว่าเจ้าจะไม่ถูกแว้งกัด”“เป็นอย่างนั้นหรือ? ” เฟิงหยูเองพูดเบา ๆ ว่า “ท่านผู้หญิงหยวน การดูแลตัวเองเป็นสิ่งสำคัญที่สุด แม
