ก เมื่อเห็นกงซานเช็ดปากให้ เขาก็หลบกลับด้วยความกลัว “ข้าทำไม่ได้ ข้าทำไม่ได้ ผ้าเช็ดหน้าของคุณหนูมีค่ามากกว่าชีวิตของข้า มันต้องไม่สกปรก”กงซานถอนหายใจ“เจ้ากลัวอะไร ข้าไม่ใช่คนไม่ดี ไม่ว่าเจ้าจะมององค์ชายแปดในอดีตอย่างไร ข้ามาจากเป็งโจว แม้ว่าข้าจะเป็นลูกพี่ลูกน้องของพระองค์ แต่ข้าไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับพระองค์มากนัก ข้าเข้ามาในเมืองหลวงเพื่อไปเยี่ยมท่านป้าในพระราชวัง และไม่รู้ว่าลูกพี่ลูกน้องของข้าทำอะไรลงไป แต่ข้าเป็นข้า และข้าไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคุณหนูจากตระกูลที่สูงส่งในขณะที่อยู่เป็งโจว ตอนนี้ข้ามาถึงเมืองหลวงแล้ว มันเป็นเรื่องปกติที่ข้าจะไม่ทำ ไม่จำเป็นต้องกลัวข้า ไม่จำเป็นที่เจ้าจะต้องกลัวข้า ข้าสามารถช่วยเช็ดปากของเจ้า ข้าจึงไม่มีความตั้งใจที่จะโต้เถียงกับเจ้าเกี่ยวกับผ้าเช็ดหน้า” นางเป็นคนที่มีรูปลักษณ์ที่สง่างามอยู่แล้ว และน ้าเสียงของนางก็นุ่มนวล และเคลื่อนไหวได้ มันทำให้ระยะห่างระหว่างคนรู้สึกลดลงมากเด็กขอทานดิ้นรนเล็กน้อยเพื่อให้เข้าใจสิ่งที่นางกล่าวแม้กระนั้นเขาก็รู้ว่าคุณหนูผู้นี้ไม่ได้มีเจตนาชั่วร้าย ดังนั้นเขาจึงไม่ยอมถอยต่อและจ้องมองที่นางจากนั้นกงซานกล่าวต่อ“นี่คือสิ่งที่ข้าในฐานะมนุษย์ ข้าทนไม่ได้ที่จะเห็นผู้คนมากมายบนโลกนี้ต้องทนทุกข์ทรมาน สำหรับข้า ทุกคน
ควรจะเท่าเทียมกัน ไม่ควรเป็นเพราะเจ้าดูแตกต่างเพราะเจ้ายากจนหรือถูกทำร้ายร่างกายในอดีต ในเป็งโจว ข้าพูดกับข
