อทานในเป็งโจวในสายตาของข้า ไม่เคยมีเหตุผลอะไรเลยที่จะดูถูกใคร ทุกคนเป็นพลเมืองของราชวงศ์ต้าชุน เจ้าไม่สามารถรู้สึกด้อยกว่าผู้อื่นเพียงเพราะเจ้ายากจนกว่าผู้อื่น ข้าให้สิ่งต่าง ๆ มอบอาหารและกระตุ้นให้พวกเขาใช้ความแข็งแกร่งในการทำงาน แม้ว่าจะเป็นเหรียญทองแดงเพียงไม่กี่เหรียญ แต่มันก็เป็นสิ่งที่ได้มาจากการทำงานหนักและไม่ได้มาจากการขอคนอื่น ข้าจะพูดอีกครั้ง ตอนนี้ข้ามาถึงเมืองหลวงแล้ว และข้าจะปฏิบัติต่อเจ้าเช่นเดียวกับที่ข้าปฏิบัติกับขอทานในเป็งโจว ข้าจะไม่ปฏิบัติต่อเจ้าแตกต่างออกไป ตอนนี้เข้าสู่ฤดูหนาวแล้วและอากาศจะเย็นลง วันนี้ข้ามาทางเหนือของเมืองหลวงเพื่อดูว่ามีคนต้องการความช่วยเหลือกี่คน ข้าเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง แม้ว่าข้าจะไม่สามารถแก้ไขวิถีชีวิตทั้งหมดของเจ้าได้ แต่อย่างน้อยที่สุดข้าก็สามารถจัดหาเสื้อผ้าฤดูหนาวให้กับทุกคน เจ้าจะไม่หยุดในช่วงฤดูหนาว นี่เป็นสิ่งที่น่าเชื่อถือที่สุดที่ต้องทำ””เสื้อผ้าฤดูหนาว? ” ขอทานเริ่มมีชีวิตชีวาขึ้นทันทีที่ได้ยินเรื่องนี้และรวมตัวกันรอบ ๆ “คุณหนูพูดจริงหรือ ? เจ้าจะให้เสื้อผ้าฤดูหนาวแก่เราจริงหรือ ไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินหรือ ? ”กงซานพยักหน้าแทนที่จะพูดพล่ามจากการมีคนขอทานจำนวนมากมารวมตัวกันด้วยรอยย่นที่หางตาของพวกเขา นางยิ้ม
แล้วกล่าวกับพวกเขาว่า “แน่นอน มันเป็นเรื่องจริง ทุกคนจะได้รับ 1ตัว ไม่มีใครที่จะไม่ได้รับ”“แต่นั่นต้องใช้เงินจำนวนมาก”เด็กขอท
