ยู่ข้าง ๆ ผู้หญิงที่ฉลาดจะช่วยผู้ชายของพวกนางได้ โมเอ๋อของนางต้องการคนแบบนี้กงซานออกจากตำหนักชุนชานและตรงไปที่ตำหนักจิงซี ด้วยการจัดการของท่านผู้หญิงหยวน นางสามารถเข้าไปนั่งได้ซักพัก มันเป็นเพียงความคุ้นเคยในดวงตาของท่านผู้หญิงหลี่นั้นแตกต่างไปจากท่านผู้หญิงหยวนอย่างสิ้นเชิง นางกล่าวอย่างหยาบคายกับกงซาน“เจ้าเรียกข้าว่าป้างั้นหรือ ? แต่ข้าคิดไม่ออกว่าเจ้าเป็นใคร ครอบครัวของข้ามีเจ้าเป็นญาติด้วยงั้นหรือ ? ”กงซานไม่รู้สึกอึดอัดใจกับมันพวกนางไม่เคยพบกันมาก่อน และมันเป็นเรื่องปกติ ดังนั้นนางจึงอธิบายว่า “ท่านแม่ของข้าเป็นอนุของตระกูลหลิว นางเป็นน้องสาวคนที่สามของท่านผู้หญิงทั้งสองเจ้าค่ะ”“น้องสาวคนที่สาม? ” ท่านผู้หญิงหลี่คิดอยู่พักหนึ่ง และในที่สุดก็นึกถึงบางสิ่งบางอย่าง ในขณะที่ความรู้สึกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนาง “มันก็ผ่านมานานแล้ว ในเวลานั้นข้ายังเป็นเด็กผู้หญิง ท่านแม่ของเจ้า…” นางทำอย่างดีที่สุดเพื่อค้นหาความทรงจำของนาง แต่ภาพของนางก็ยังพร่ามัว ในที่สุดนางก็ยอมแพ้ “ข้าจำไม่ได้ มันนานมากแล้วนะ” จากนั้นนางมองกงซานและกล่าวด้วยน ้าเสียงขอโทษ“เจ้าบอกว่าท่านผู้หญิงหยวนเรียกเจ้ามาเมืองหลวง ? คิดเกี่ยวกับมัน
มันจะต้องเป็นบุตรชายของนาง ! เมื่อเจ้ามาหานาง มันไม่สำคัญเลยว่าข้าจำเจ้าได้หรือไม่ ตอนนี้ข้าเป็นแค่ท่านผู้หญิงและไม่สามารถให้พรใด ๆ แก่เจ้าได้ ! สถานที่นี้ไม่น่าไว้วางใจ เจ้าไม่ควรมา”หล
