นขีดอันตรายแล้ว! ต่อไปพวกเราจะทุ่มเทรักษาฟื้นฟู เชื่อว่าเขาจะกลับมาแข็งแรงเร็ว ๆ นี้”
ได้ยินแบบนั้น น้ำตาแห่งความซาบซึ้งของหลินหม่านชางก็ไหลออกมาอีกครั้ง
“อาจารย์หลิน ลูกชายหายป่วยเป็นเรื่องดี! อย่าร้องไห้ฟูมฟายเลย! คุณอยู่โรงพยาบาลเรามาทั้งชีวิต คนที่ได้รับการรักษาจนหายจากมือคุณก็มากมายนับไม่ถ้วน…”
ฉินซานไห่เริ่มจูงมือหลินหม่านชางแล้วพูดปลอบ
“ท่านคณบดี มีคนมาหาค่ะ…”
ทันใดนั้น พยาบาลคนหนึ่งก็เดินมาหาฉินซานไห่แล้วพูดด้วยความเคารพ
ฉินซานไห่ไม่สงสัยอะไรและรีบตรงไปที่ห้องทำงานของตนทันที
“หมอหาน คุณเก่งจริง ๆ ผ่าตัดใหญ่ขนาดนี้สีหน้ายังไม่เปลี่ยนเลย!”
“ก็เป็นเพราะยังหนุ่มอยู่ แต่พวกเราน่ะแก่กันหมดแล้ว!”
“แบบนี้ก็แสดงให้เห็นอย่างหนึ่งว่าหมอหานนี่เก่งจริง ๆ สมแล้วที่ยังหนุ่ม”
ในขณะนั้นเอง หานชิงอวี่กลายเป็นเป้าสายตาที่ทุกคนต่างพากันชื่นชมยกย่อง สร้างความริษยาให้กับหลีเหมิงที่ยืนมองอยู่ไม่น้อย
แต่ในเวลานี้ เขาไม่กล้าไปหาเรื่องหานชิงอวี่
เพราะเขากลัวว่าหานชิงอวี่จะให้เขาแก้ผ้าวิ่งรอบสนามจริง ๆ
ในเมื่อตอนนั้นมีเพื่อนร่วมงานเห็นกันตั้งหลายคน ถ้าเขาไม่ทำตามที่พูดก็เท่ากับผิดคำพูด
เรื่องแบบนี้ถ้าแพร่ออกไป ชื่อเสียงของเขาก็คงไม่ดีแน่
ทั้งพละกำลังและสภาพจิตใจของหานชิงอวี่อยู่ในช่วงที่แข็งแกร่ง ทำให้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างมองเขาด้วยความชื่นชม
ทั้งความสามารถและความมุ่งมั่นของเขา ล้วนเป็นสิ่งที่ทุกคน
