่ำงไรก็ตำมในท้ำยที่สุดเขำไม่ได้พูดและถอนหำยใจยำว ๆ เท่ำนั้น จำกนั้นเขำก็กล่ำวว่ำ “เป็นเช่นนี้มำตั้งแต่สมัยโบรำณ เพื่อประโยชน์ในกำรต่อสู้เพื่ออ ำนำจ ผู้คนมีควำมสำมำรถในกำรท ำทุกวิถีทำงและคนคนเดียวไม่เพียงพอที่จะท ำสิ่งเหล่ำนี้ พวกเขำจะจัดตั้งกลุ่มเพื่อให้มีคนเข้ำร่วมมำกขึ้น เมื่อตระกูลหลิวได้ริเริ่มที่จะขอให้เจ้ำเข้ำมำในพระรำชวังเพื่อตรวจอำกำรป่วยของพระสนมหลิว ข้ำรู้สึกว่ำมีบำงอย่ำงผิดปกติเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นพระสนมหลิวป่วย ข้ำก็เริ่มกังวลและตกลง อำเองระวังตัวด้วย เจ้ำต้องไม่ตกหลุมกลอุบำยของพวกเขำ ข้ำแก่แล้วแต่ข้ำก็มีบุตรชำยมำกมำย มันจะดีแค่ไหนถ้ำมีบุตรสำวบ้ำง พระรำชวังแห่งนี้คงไม่เงียบเหงำเช่นนี้”
เมื่อใดก็ตำมที่ฮ่องเต้น ำหัวข้อนี้ขึ้นมำเขำจะรู้สึกมีอำรมณ์อย่ำงมำก แม้แต่สองคนที่สนับสนุนเขำจำกด้ำนข้ำงก็สำมำรถรู้สึกได้ถึงรัศมีแห่งควำมเศร้ำโศกที่ล้อมรอบเขำไว้อย่ำงชัดเจน ควำมจริงแล้วฮ่องเต้นั้นมีอำยุเพียง 60 ปีเท่ำนั้น ในโลกสมัยใหม่ เขำไม่ถือว่ำแก่มำก แต่ในยุคนี้ เขำอำยุมำกอย่ำงแท้จริง นอกจำกนี้เขำได้เข้ำร่วมกำรต่อสู้หลำยครั้งเมื่ออำยุยังน้อยและจบลงด้วยอำกำรเจ็บป่วยจ ำนวนมำก หลังจำกเป็นผู้ปกครองมำไม่กี่ทศวรรษ เขำก็จะมีสิ่งต่ำงๆ มำกมำยที่ต้องกังวล พละก ำลังของเขำเริ่มหมดไปนำนแล้ว ในแต่ละปีที่เขำยังมีชีวิตอยู่ต่อไป อำยุของเขำจะชัดเจนยิ่งขึ้น ไม่มีอะไรที่สำมำรถท ำได้เกี่ยวกับเรื่องนี้เฟิง
