่นอนว่าเราไม่สามารถทำอะไรที่ขัดกับมโนธรรมของเราและเพิกเฉยต่อการกระทำผิด ๆ ” ขณะที่เขากล่าว เขามองเหยาเซียนและกล่าวต่อ “ท่านพ่อไม่
จำเป็นต้องโทษตนเอง ต้นเหตุของสิ่งนี้ ความผิดควรถูกวางไว้ในตระกูลเฟิง ก่อนที่น้องสาวจะแต่งงาน นางก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้น ทุกอย่างเกิดขึ้นหลังจากที่นางใช้เวลาหลายปีในการแต่งงานกับตระกูลเฟิง นางแตกสลายด้วยวิธีการที่บิดเบี้ยวของตระกูลเฟิง เป็นเพราะการที่นางเริ่มแสดงอาการ ส่วนตระกูลเฟิงก็ได้รับผลกรรมที่สมควรได้รับเช่นกัน สำหรับเรื่องนี้…ปล่อยให้มันผ่านไปขอรับ ! ”ความใจกว้างของตระกูลเหยาทำให้ซวนเทียนหมิงรู้สึกซาบซึ้งเมื่อพูดไป เขารู้สึกทึ่งและอิจฉาตระกูลเหยา จะมีความใกล้ชิดในตระกูลของราชวงศ์ที่ไหน ? ที่ไหนจะมีร่องรอยของพี่น้องที่เคารพซึ่งกันและกัน? เขาไม่เคยเชื่อเลยว่าครอบครัวใหญ่สามารถสร้างความกลมเกลียวได้จนกระทั่งตระกูลเหยาปรากฏตัว และเขาก็มารู้จักตระกูลเหยามากขึ้น ไม่มีใครที่สามารถต้านทานครอบครัวแบบนี้ได้แม้ว่าเขาจะเป็นองค์ชาย เขาก็ยังอิจฉาในสิ่งนี้ และเขาก็ดีใจที่มันเป็นครอบครัวมารดาของเฟิงหยูเอง ตอนนี้พวกเขาเกี่ยวดองกับเขาบางคนคิดเกี่ยวกับสิ่งต่างๆ เช่น ตระกูลเหยานั้นยิ่งใหญ่แต่ต้องไม่ถูกทำลายจากอิทธิพลภายนอก สถานการณ์ของเหยาซู่และหลู่เหยานั้นค่อนข้างน่าอึดอัดใจอยู่แล้ว ส่วนที่เหลืออีก 5 คนจะต้องไม่ถูกทำร้ายจากผู้ที่มีเจตนาดังกล่าว ดังนั้นเขาจึงเริ่มไตร่ตรอ
