ในชีวิตก่อนหน้าของเฟิงหยูเองครั้งหนึ่งนางเคยฝันในความฝันนั้นนางสวมเสื้อผ้ายุคโบราณและอาศัยอยู่ในพระราชวังที่สูงตระหง่านและดูคนโบราณเคลื่อนไหว คนหนึ่งถือจานกับขนมอบคุณภาพสูงทุกชนิด ในขณะที่อีกคนหนึ่งถือกระถางดอกไม้ที่มีดอกโบตั๋นสีเขียวนางไม่เคยรู้เลยว่ามีดอกโบตั๋นสีเขียว ดังนั้นนางจึงคิดว่านางมาในดินแดนมหัศจรรย์ ไม่อย่างนั้นนางจะมองเห็นสิ่งนี้ได้อย่างไรในความฝันนั้นมีบางคนพูดกับนางและเรียกนางว่าพราชายาพวกเขายังกล่าวด้วยว่าดอกโบตั๋นสีเขียวนั้นได้รับตามคำสั่งขององค์ชายโดยเฉพาะ พวกมันถูกขนส่งมากจากที่ไกล พระราชวังของฮ่องเต้ไม่มีสิ่งใดเลย ดังนั้นพวกมันจึงถูกส่งไปยังพระราชวังแห่งนี้เพื่อให้พราชายาดูแลดังนั้นนางจึงถามว่าองค์ชายคือใครและนางกำนัลนั้นงงงวย อีกฝ่ายบอกว่าองค์ชายเป็นสามีของนางและเป็นเจ้านายของตำหนักแห่งนี้ ! พราชายางั้นหรือ ? มิฉะนั้นนางจะถามคำถามแบบนี้ได้อย่างไรนางขยี้ตาและดูเหมือนว่านางเพิ่งตื่นขึ้นมาแต่มันก็รู้สึกราวกับว่ามันยังคงเป็นความฝัน นางจำไม่ได้ว่าตัวเองแต่งงานกับใครและไม่สามารถจำได้ว่าสามีของนางเป็นใคร นางรู้สึกอบอุ่นใจเมื่อนางกำนัลพูดถึงสามีของนาง ในความฝันนี้ มันเป็นฤดูหนาวและพื้นดินถูกปกคลุมด้วยหิมะบาง ๆ แต่หัวใจของนางยังคงรู้สึกอบอุ่น
ดังนั้นนางจึงยิ้มและไม่ได้ถามต่อไปยอมรับสามีอย่างเงียบ ๆจากนั้นนางก็ยื่นมือออกมาหยิบขนมอบจากจานที่บ่าวรับใช้เตรียมไว้ใครจะรู้ว่าม
