ันทำมาจากอะไร แต่มันเนียนและมีดูสวยงามมากนางกำนัลเห็นว่านางสนุกกับการกินขนมอบดังนั้นนางจึงนำจานเข้ามาใกล้ และเทน ้าหนึ่งถ้วย กลีบดอกไม้ลอยอยู่บนผิวน ้าและมีกลิ่นหอมกระจาย รสชาติหวาน และอร่อยเข้ากันกับขนมอบจากนั้นนางเล่าความสับสนก่อนหน้านี้ของนางและถามว่า “ที่นี่เป็นดินแดนมหัศจรรย์หรือไม่ ? สถานที่ที่สถิตอยู่ เจ้าเป็นเทพทั้งหมดหรือไม่ ถ้าอย่างนั้นองค์ชาย…อืม สามีของข้า พระองค์ก็เป็นเทพด้วยใช่ไหม และพระองค์ก็เป็นเทพที่ทรงพลังด้วยใช่ไหม เจ้าเรียกเขาว่าองค์ชาย แต่เขาจะไม่ใช่บุตรชายของเง็กเซียนฮ่องเต้งั้นหรือ ? ” นี่คือสิ่งที่นางเดา สำหรับเทพที่มีสถานะสูงสุดควรได้รับการขนานนามว่าเป็นเง็กเซียนฮ่องเต้ ใช่หรือไม่ นางไม่รู้ นางเพิ่งนึกได้ว่ามีการพูดแบบนี้ในนิทาน ดังนั้นนางจึงถามในลักษณะนี้ผลที่ตามมาคือนางกำนัลผู้นั้นหัวเราะเมื่อได้ยินสิ่งนี้“พราชายากำลังพูดอะไรเพคะ ? ดินแดนมหัศจรรย์อะไร สถานที่แห่งนี้เป็นอย่างไร ดินแดนมหัศจรรย์สถานที่แห่งนี้ชัดเจน…” นางหยุดเมื่อนางพูดถึงตรงนี้ และดูเหมือนความสยองขวัญปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนางกำนัลคนนั้น “พราชายา พราชายาป่วยหรือสูญเสียความจำหรือไม่เพคะ พราชายาจำอะไรไม่ได้เลยหรือเพคะ ? องค์ชายคือบุตรชายของฮ่องเต้ จะเป็นบุตรชายของเง็กเซียนฮ่องเต้…ได้อย่างไร
? ใครคือเง็กเซียนฮ่องเต้ ? ” นางกำนัลเริ่มวิตกกังวลและหันหลังกลับวิ่งไป ขณะที่วิ่งนางก็ตะโกนว่า “เรียกหมอเร
