ล็กน้อยอย่ำงไรก็ตำมเขำรู้สึกว่ำสิ่งที่ขันทีจำงพูดถูกต้อง เมื่อพูดถึงเรื่องนี้เขำผิดจริง ๆ ลืมไปเลย เขำโบกมือ “ไปกันเถิด ! ไปห้องโถงจำวเหอนอกจำกนี้ให้ฮองเฮำเตรียมตัวด้วย”องค์ชำยหยูพำองค์หญิงจี่อันเข้ำมำในพระรำชวังเพื่อยกน ้ำชำถวำยฮ่องเต้และฮองเฮำข่ำวเรื่องนี้แพร่กระจำยไปทั่วพระรำชวังและหลำยคนมีควำมสุขส ำหรับเรื่องนี้ อย่ำงไรก็ตำมยังมีอีกหลำยคนที่ไม่มีควำมสุข ยกตัวอย่ำงเช่น ท่ำนผู้หญิงหยวนและพระสนมอีกหลำยคนในต ำหนักในของฮ่องเต้ที่ไม่ได้รับควำมโปรดปรำน ในปัจจุบันครอบครัวของพวกนำงสนับสนุนองค์ชำยแปด ไม่ใช่ว่ำพวกนำงไม่รู้พวกนำงยังคงนิ่งเงียบมำนำนหลำยปี และในที่สุดจิตใจของพวกนำงก็ด้ำนชำ อย่ำงไรก็ตำม จำกกำรกระท ำขององค์ชำยแปด พวกเขำตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่ำซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองเข้ำมำในพระรำชวัง บรรดำพระสนมที่ถูกทอดทิ้งมำนำนหลำยปีก็เริ่มรวมตัวกันเป็นกลุ่มและพูดคุยกลอุบำยเล็ก ๆ น้อย ๆ ของพวกนำงเอง
พิธียกน ้ำชำของภรรยำที่เพิ่งแต่งงำนซึ่งต้องยกน ้ำชำให้กับแม่สำมีเป็นสิ่งที่ได้รับควำมสนใจจำกคนหมู่มำกโดยธรรมชำติพระรำชวังนั้นเหมือนกัน แต่ฮ่องเต้นั้นเป็นกันเองมำก นอกจำกนี้ฮองเฮำยังรู้สึกว่ำตัวนำงเองไม่ใช่มำรดำผู้ให้ก ำเนิดของซวนเทียนหมิง และซวนเทียนหมิงไม่เคยสนิทสนมกับคนอื่น นำงไม่ต้องกำรที่จะท ำให้เกิดปัญหำใด ๆ ซึ่งจะท ำให้คนในต ำหนักศศิเหมันต์ไม่พอใจ นั่นเป็นสำเหตุที่นำงร้องขอให้จัดพิธี