ี่สุดเขำก็สำมำรถเพลิดเพลินกับกำรกินเนื้อ ! มีเพียงลูกแกะที่เขำเลี้ยงเป็นกำรส่วนตัวเท่ำนั้นที่จะอร่อยมำก ! และให้ควำมมั่นใจ !เขำกลำยเป็นเหมือนหมำป่ำที่หิวโหยหลังจำกถอดเสื้อผ้ำออกเขำผลักนำงลงบนเตียง ก่อนอื่นเขำสูดกลิ่นนำง จำกนั้นเขำก็จูบนำงหอมหวำนมำก ดูเหมือนว่ำนำงจะอร่อยมำกใบหน้ำของเฟิงหยูเองแดงมำกจนรำวกับจะคั้นเลือดออกมำได้แต่ร่ำงกำยของนำงก็ยินดีต้อนรับ ในขณะที่นำงตะโกนผ่ำนฟันกรำม“ซวนเทียนหมิง ! เจ้ำวำยร้ำย ! เจ้ำเจ้ำหมำป่ำดุร้ำยมำก ! ”แต่เมื่อเขำได้ยินค ำพูดเหล่ำนั้นและพวกเขำก็กลำยเป็น “สำมีเจ้ำวิเศษที่สุด ! รีบมำกินข้ำสิ ! ” เขำพยักหน้ำด้วยควำมพึงพอใจ“ไม่ต้องรีบ สำมีก ำลังมำ ! ”“เจ้ำ…เจ้ำก ำลังจะไปไหน ? ” ชำยำสำวบนเตียงมีใบหน้ำเปื้อนน ้ำตำ นำงประหม่ำมำกจริง ๆ นำงมีชีวิตอยู่สองโลก นำงท ำสิ่งนี้เป็นครั้งแรก ! นำงควรท ำอะไรตอนนี้ นำงเคยได้ยินว่ำนำงต้องแกล้งไม่เต็มใจ ? นี่จะท ำให้นำงดูดี แต่จริง ๆ แล้วมันควรจะผลักชำยคนนั้นออกไปหรือไม่ ? นำงเคยได้ยินด้วยว่ำนำงต้องเปรำะบำง ? สิ่งนี้จะท ำ
ให้สำมีเห็นอกเห็นใจมำกขึ้น ? ในชีวิตที่ผ่ำนมำของนำง นำงได้อ่ำนนิยำยรัก ๆ ใคร่ ๆ มีผู้หญิงที่ร้อง บำงคนร้องไห้ บำงคนให้ควำมร่วมมือ และมีบำงคนที่เฉยเมย และก้ำวร้ำว… แต่นำงไม่รู้วิธีกำรท ำสิ่งนี้ !ร่ำงกำยทั้งหมดของเฟิงหยูเองสั่นไหวในขณะที่ปำกเล็ก ๆ ของนำงเม้มแน่น ดูเหมือนว่ำนำงก ำลังจะร้องไห้ อย่ำงไรก็ตำม
