รเทำควำมรักขององค์ชำยบ้ำง”ควำมคิดเห็นของเฟิงหยูเองคือ“เมื่อเผชิญหน้ำกับศัตรูที่ยิ่งใหญ่เจ้ำมีควำมคิดที่จะท ำให้กำรแต่งงำนเป็นจริงหรือ ? นอกจำกนี้เรำอำศัยอยู่ที่นี่เพียงชั่วครำว ไม่อำจถือได้ว่ำแต่งงำนเข้ำบ้ำนของเจ้ำแล้ว” แต่เมื่อซวนเทียนหมิงยังคงตั้งค ำถำมต่อไป ในที่สุดนำงก็เปล่งเสียงควำมคิดภำยในของนำง “ท่ำนพ่อท่ำนแม่ของข้ำจำกไปแล้วแม้ว่ำข้ำจะไม่ได้ไว้ทุกข์เป็นเวลำ 3 ปี อย่ำงน้อยก็ควรจะไว้ทุกข์ 100วัน ในกำรท ำให้กำรแต่งงำนครั้งนี้เสร็จสมบูรณ์ ในเวลำนี้ข้ำรู้สึกว่ำไม่สำมำรถยอมรับได้”ซวนเทียนหมิงถอนหำยใจและดึงคนที่อยู่ข้ำงเขำมำกอด“เจ้ำมีปัญหำ” เขำสำมำรถเข้ำใจควำมรู้สึกของชำยำของเขำ บิดำมำรดำของนำง ทั้งสองเสียชีวิตในเวลำเดียวกัน ไม่ว่ำพวกเขำจะเข้ำกันได้ดีแค่ไหนก็ยังคงเป็นข้อห้ำม มันเป็นแค่ 100 วัน เขำสำมำรถทนได้
ที่ยั่งยืนมันก็ดีเนื่องจำกพวกเขำแต่งงำนกันไปแล้ว พวกเขำจึงต้องนอนด้วยกัน เฟิงหยูเองจึงใช้เวลำยำมค ่ำคืนของนำงจำกด้ำนหลัง ตอนแรกนำงทนได้ แต่ท้ำยที่สุดนำงไม่สำมำรถทนควำมร้อนของทะเลทรำยได้อีกต่อไป รวมกับควำมร้อนที่มำจำกร่ำงของคนอื่น ดังนั้นทั้งสองก็เข้ำนอนในมิติของนำง ในห้องที่มีอุณหภูมิคงที่และสิ่งของต่ำง ๆ ตั้งแต่ศตวรรษที่ 21 มันให้ควำมรู้สึกสะดวกสบำยอย่ำงไม่มีใครเทียบนกอินทรีส่งรำยงำนไปยังเมืองหลวงเป้ำหมำยหลักคือควำมเร็วรำยงำนเป็นเพียงกระดำษแผ่นหนึ่งที่พับเป็นสี่เหลี่ยม และไม่ค
