เราจะกลับไปที่เมืองชาปิงเพื่อถวายเครื่องเซ่นไหว้ ไม่ว่าจะพูดยังไงก็ตามเราแต่งงานกันแล้ว เราควรไปคารวะพวกเขา”เฟิงหยูเองบ่นว่า“ยังเรื่องของจื่อหรูอีก ! ข้ายังไม่ได้บอกเขาเกี่ยวกับเรื่องของเหยาซื่อ เด็กคนนั้นสนิทกับท่านแม่มากกว่าข้าแม้ว่าเหยาซื่อไม่รู้จักข้า แต่นางก็ยังจำเขาได้” มันถูกกล่าวเช่นนี้ แต่ความหมายก็คือนางไม่ใช่วิญญาณเดิมในร่างกายนี้ แต่เฟิงจื่อหรูเป็นบุตรชายของนาง บุตรชายต้องไปเยี่ยมหลุมศพเพื่อเผากระดาษเงินกระดาษทอง คนโบราณไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งเหล่านี้หรือไม่ ? ใครจะรู้ว่าถ้ากระดาษเงินกระดาษทองถูกเผาโดยบุตรสาวเช่นนาง มันจะไปถึงพวกเขาหรือไม่ ?ซวนเทียนหมิงไม่ได้คัดค้านเรื่องนี้ทั้งสองคุยกันแล้วตัดสินใจว่าจะจากไปในอีกสามวัน พวกเขาจะกลับไปที่เมืองจือปิงก่อน ท้ายที่สุดซวนเทียนเก้อและคนอื่น ๆ ก็ต้องกลับไปที่เมืองหลวง พวกเขาต้องไปเยี่ยมพวกนั้นด้วยในเมืองหยูปิงมีเจ้าเมืองอย่างกู่หยาไม่จำเป็นที่ซวนเทียนหมิงจะต้องกังวลมาก สำหรับทหารในค่ายทหารทางทิศใต้ สถานการณ์การถูกทำร้ายจากโรคลมแดดยังคงดำเนินต่อไป แต่เมื่อเฟิงหยูเองปรากฏตัว การบรรเทาอาการลมแดดไม่ยาก
ทั้งสองยังคงอยู่ในเมืองหยูปิงเป็นเวลา3 วัน ในตอนเช้าของวันที่สามพวกเขานำหญิงสาวและบ่าวรับใช้รวมทั้งกลุ่มเล็ก ๆ กลับไปที่เมืองจือปิงในเมืองจือปิงความคึกคักที่เกิดขึ้นจากงานแต่งงานนั้นไม่ได้ลดลงมากนัก ผู้คนยังคงพูดคุยกันต่อไป และมีบางคนที่โ
