ข้าใจว่าทำไมท่านแม่ถึงต้องการบุตรสาวตัวปลอมและไม่ต้องการเรา เมื่อคิดถึงตอนนี้ ดูเหมือนว่านางจะมีชีวิตอยู่บนพื้นฐานของความประทับใจในอดีตของนาง นางอาศัยอยู่ในขณะที่คิดถึงเวลาของนางในคฤหาสน์เฟิง ก่อนที่เราจะถูกส่งไปยังภาคตะวันตกเฉียงเหนือ นางกำลังคิดถึงช่วงเวลาที่ท่านพี่อ่อนแอและยอมจำนน และนางกำลังคิดถึงช่วงเวลาที่จื่อหรูไม่เข้าใจอะไรเลย ต่อมาพวกเราทั้งคู่เติบโตขึ้นและเข้าใจโลก เราเข้าใจว่าคนประเภทใดดีและคนประเภทใดไม่ดี เรายังได้รับความสามารถในการต่อสู้ อย่างไรก็ตามเราไม่ได้เป็นเด็กที่อยู่ในความคิดของนางอีกต่อไป ท่านแม่คิดอย่างแน่นอนว่าเราไม่ต้องการการปกป้องนางอีกต่อไปและรู้สึกว่าสูญเสียพวกเราไปใช่หรือไม่ขอรับ ! ” เด็กคนนี้วิเคราะห์สถานการณ์รอบ ๆ เหยาซื่ออย่างลึกซึ้ง แต่หลังจากที่เขากล่าวจบแล้ว เขาก็ส่ายหน้าและขานรับคำพูดของเขาเอง “ในความจริงแล้ว… เมื่อใดกันที่นางปกป้องเราในช่วงสามปีในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ”หลังจากพูดจบเรื่องนี้เด็กก็เงียบลง กลุ่มอ้อมเมืองชาปิงไปและไม่ได้ผ่านมัน มุ่งหน้าตรงไปยังสถานที่ฝังศพทางทิศตะวันออก
ซวนเทียนหมิงช่วยเฟิงจื่อหรูลงจากอูฐแล้วเอื้อมมือไปช่วยเฟิงหยูเอง แหล่งน ้าทางทิศตะวันออกมีเพียงหลุมศพของเหยาซื่อเท่านั้นเนื่องจากหลุมศพของเฟิงจินหยวนไม่ได้อยู่ที่นั่น เนื่องจากผู้คนรู้ว่ามารดาขององค์หญิงจี่อันถูกฝังอยู่ที่นั่น คนที่คอยเฝ้าหลุมศพในเมืองชาปิงจึงระมัดระวัง
