ปากของฮ่องเต้ยังคงอัดแน่นไปด้วยเนื้อทันใดนั้นเมื่อได้ยินพระชายาหยุนพูดอย่างนี้โดยเฉพาะคำว่า “บ้าน” ทำให้เขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลายจนเขาไม่สามารถพูดอะไรได้เลยพระราชวังคำนี้เป็นคำแปลกประหลาดมากสำหรับเขา นับตั้งแต่เขายังเด็ก เขาได้รับการเลี้ยงดูในพระราชวังแห่งราชวงศ์ เขามีบิดาและมารดาหลายคน ต่อมาเขาก็กลายเป็นผู้ปกครองและครองราชย์เขามีโลก อย่างไรก็ตามเขาไม่มีบ้าน เขาพาผู้หญิงหลายคนเข้ามาในพระราชวังของเขา ถูกต้องสถานที่นี้เรียกว่าพระราชวังไม่ใช่ที่บ้านผู้หญิงในพระราชวังนั้นเป็นของเขา แต่ก่อนที่เขาจะพบเปี้ยนเปี้ยนเขาก็ไม่รู้สึกว่าพวกเขาจะเหมาะสมกับคำว่า “ภรรยา” รวมถึงฮองเฮาในชีวิตนี้วันที่มีความสุขที่สุดของเขามาจากเมื่อ 20 ปีก่อนเมื่อเขาออกจากพระราชวังไปพบเปี้ยนเปี้ยนในหมู่บ้านบนภูเขา ถ้ามันไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับโลกเขาจะต้องอยู่ในหมู่บ้านบนภูเขาตลอดชีวิตที่เหลือของเขา ดูแลผู้หญิงคนนี้และชีวิตที่สงบสุขเขากลืนอาหารเข้าไปในปากและเงยหน้าขึ้นมองพราชายาหยุนผู้หญิงคนนี้ดูเก้อเขินขณะที่ไม่สนใจเขา แม้กระนั้นมันก็ไม่ใช่ความเย็นชาที่เคยเกิดขึ้นในอดีตอีกต่อไป นางกล่าวกับเขาว่า “วัยเด็กของฝ่าบาทช่างแสนขมขื่น ? การกินอย่างสิ้นหวังเพียงแค่ได้เห็นเนื้อสัตว์ไม่ต้องกังวลว่าตัวเองจะสำลักจนตาย” หลังจากพูดแบบนี้นางก็ผลัก
บ๊วยเปรี้ยวให้เขาดื่ม แม้ว่ามันจะถูกผลักโดยไม่ได้ปรุงแต่งท่าทางและทำด้วยความโกร
