ทำสีหน้า “รำคาญ” ฉินซื่อต้องการพูดเพิ่มอีกนิด แต่เมื่อนางเห็นเฟิงเซียงหรูเป็นเช่นนี้ คำพูดที่กำลังจะออกมาจะถูกกลืนลงไป ท้ายที่สุดนั่นไม่ใช่บุตรสาวของนาง และมันก็ไม่ดีที่จะพูดมากเกินไปเฟิงหยูเองรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องรีบเร่งในเรื่องนี้เฟิงเซียงหรูยังเด็ก หลังจากผ่านไปไม่กี่ปี ทั้งสองก็จะมีปฏิสัมพันธ์กันอีกเล็กน้อยและพวกเขาก็จะพัฒนาไปตามธรรมชาติซึ่งจะดีขึ้นอีก นอกจากนี้นางรู้ดีว่าเงาของซวนเทียนฮั่วยังคงสะท้อนอยู่ในหัวใจของเด็กหญิงผู้นี้ การผลักไสซวนเทียนยี่ให้นางจะไม่ใช่สิ่งที่ควรทำนางจับมือของเฟิงเซียงหรูแล้วเขย่าสองสามครั้งโดยกล่าวว่า”อย่าคิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพียงถือว่าเป็นเพื่อนพิเศษ เจ้าจะเป็นอาจารย์และเพื่อนของพระองค์ ไม่มีอะไรเลวร้ายกับมัน”เฟิงเซียงหรูเป็นคนหนึ่งที่เชื่อฟังเฟิงหยูเองมากและนางก็พยักหน้าอย่างมีความสุขกล่าวว่า “ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งพระองค์ไม่น่ารำคาญมากเกินไป ข้าจะคิดว่าพระองค์เป็นด้วง ! ” ***
คนที่หน้าแดงด้วยความอายคิดกับตัวเองว่าบุตรสาวของตระกูลเฟิงมีนิสัยแบบนี้จริงๆ เขาเป็นองค์ชายที่สง่างามแต่เขาถูกเรียกว่าด้วงก้น แต่เมื่อลองคิดดู องค์ชายสี่ก็เหมือนด้วงจริง ๆเฟิงหยูเองเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วเริ่มแต่งหน้าใหม่เครื่องประดับของนางก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ใช้เวลาเกือบ 1 ชั่วยามก่อนที่นางจะกลับไปที่ห้องโถงในห้องโถงหลักแขกทุกคนนั่งอยู่และพวกเขาเฝ้าดูเฟิงหยูเองมาถึงอย่างสน
