ยนหมิงถูกทิ้งไว้ที่ประตูทางใต้ซึ่งภายในของเมืองก็สงบสุขอีกครั้ง แต่การสนทนาที่ร้อนแรงระหว่างพลเมืองยังคงดำเนินต่อไป งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ระหว่างองค์ชายเก้ากับองค์หญิงจี่อันถือเป็นโอกาสอันยิ่งใหญ่สำหรับพลเมืองของเมืองหลานโจวโดยเฉพาะอย่างยิ่งของขวัญพิเศษที่ซวนเทียนหมิงมอบให้ เมื่อผู้คนเปิดออก พวกเขาพบว่าของขวัญข้างในนั้นดีจริง ๆและพวกเขาต่างก็มีความสุขมากจนยิ้มไม่หุบเฟิงหยูเองนั่งอยู่ในเกี้ยวแต่งงานและฟังเพลงข้างนอกเกี้ยวเดินช้า ๆ ตามขบวนผ่านประตูทางใต้ของเมืองสู่ทะเลทราย ผ่านไปทางใต้พวกเขาเดินไปตามทางที่มุ่งไปยังเมืองชาปิงวังซวนและหวงซวนอยู่ทางด้านขวาของเกี้ยวขณะที่แม่สื่ออยู่ทางซ้าย ในเวลานี้นางกำลังกล่าวกับเฟิงหยูเองทางหน้าต่าง “องค์
หญิง ข้าเป็นเพียงแม่สื่อธรรมดา องค์ชายเก้าบอกว่าทุกอย่างจะต้องทำอย่างถูกต้องสำหรับงานแต่งงาน แม้ว่าภาคใต้จะไม่สามารถเปรียบเทียบกับเมืองหลวงได้ สิ่งต่าง ๆ ที่ควรเตรียมไว้ได้ถูกเตรียมไว้ดังนั้นข้าจะพาไป ข้าหวังว่าองค์หญิงจี่อันจะชอบมันเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองจะไม่ชอบสิ่งนี้ได้อย่างไรยิ่งกว่านั้นถึงแม้ว่าแม่สื่อผู้นี้แต่งตัวเป็นแม่สื่อ แต่รูปร่างหน้าตาของนางค่อนข้างดี นางไม่มีนิสัยที่ไม่ดีและคำพูดของนางก็สมเหตุสมผล เฟิงหยูเองชอบสิ่งนี้ นางจึงยิ้มและตอบว่า “ขอบคุณมากที่ช่วยงานแต่งงานครั้งนี้ ข้าจะให้รางวัลแก่ท่านในภายหลัง”“ข้าไม่กล้ารับมันเจ้าค่ะ! ” แม่สื่อกล่า
