วอย่างรวดเร็ว “องค์ชายเก้าได้ให้รางวัลแก่ข้าแล้วด้วยเงินจำนวนมหาศาล ข้าไม่สามารถรับรางวัลเพิ่มเติมจากองค์หญิงจี่อันได้เจ้าค่ะ ! ” หลังจากกล่าวอย่างนี้แล้วนางไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านี้และเริ่มกล่าวถึงเรื่องสำคัญ “องค์หญิงจี่อัน สำหรับห้องจัดพิธีแต่งงานของท่านกับองค์ชายเก้าได้ถูกจัดขึ้นในเมืองจือปิง แต่เจ้าสาวและเจ้าบ่าวไม่ควรเดินทางกลางคืนนั่นเป็นเหตุผลที่เราจะพักในเมืองชาปิง พรุ่งนี้เช้าเราจะออกเดินทางจากเมืองชาปิงไปยังเมืองจือปิง ด้วยวิธีนี้เราสามารถมาถึงเมืองจือปิงก่อนที่ท้องฟ้าจะมืด สำหรับทำพิธีแต่งงานเจ้าค่ะ”เฟิงหยูเองรู้ว่ามันกลับกลายเป็นว่าเพราะนางทำให้ไม่สามารถจัดพิธีแต่งงานได้ในวันนี้!
แม่สื่อดูเหมือนจะสังเกตเห็นอารมณ์ของนางอย่างรวดเร็วกล่าวว่า“องค์ชายเก้าบอกว่าการที่ไม่สามารถจัดงานแต่งงานในวันที่องค์หญิงถึงวัยปักปิ่นทำให้พระองค์เสียใจมาก แต่ก็มีสิ่งที่น่าประหลาดใจในเมืองชาปิง ข้าเชื่อว่าองค์หญิงจี่อันจะไม่ผิดหวังหลังจากไปถึงที่นั่นเจ้าค่ะ”แม่สื่อกล่าวเพียงว่าจะมีสิ่งน่าประหลาดใจอย่างไรก็ตามไม่ว่าเฟิงหยูเองจะถามนางยังไง นางก็จะไม่เปิดเผยว่ามันคืออะไร คนที่นั่งอยู่ในเกี้ยวเริ่มกระสับกระส่ายและเริ่มไตร่ตรอง ความประหลาดใจนี้จะเป็นเช่นไร ? น่าเสียดายที่ไม่ว่านางจะคิดอย่างไร นางก็ไม่สามารถคิดได้ขบวนแห่งานแต่งงานมาถึงเมืองชาปิงก่อนค ่าเมื่อเข้ามาในเมืองวังซวนและหวงซวนจะได้ยินเสียง
