น่ใจว่าทุกอย่างสมบูรณ์แบบเราแค่ไม่พูด รีบเข้าบ้านอย่างรวดเร็ว เร็ว อาเอง พวกเราคิดถึงเจ้ามาก”นางก็คิดถึงพวกเขาเช่นกันหัวใจของเฟิงหยูเองเต้นแรงและนางรับรู้ด้วยสัญชาตญาณของนางว่าความประหลาดใจของซวนเทียนหมิงไม่ได้จบที่นี่ อาจมีความประหลาดใจอีกครั้งที่รออยู่ในที่พักซึ่งนางจะอยู่ในคืนนี้
การคาดเดาของเฟิงหยูเองนั้นถูกต้องนางออกจากเกี้ยวที่ประตูทางเข้าของที่พักและด้วยความช่วยเหลือพาให้ผ่านธรณีประตู ซวนเทียนหมิงช่วยนาง จับมือนางแล้วเดินไปที่เรือนหลังบ้าน เนื่องจากพวกเขาจะไม่ทำพิธีในวันนี้จึงมีกฎไม่มาก เมื่อเข้ามาในห้อง เขาก็ถอดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวออกจากหัวของเฟิงหยูเองและต้องการที่จะลากเด็กผู้หญิงออกไปดูข้างนอก อย่างไรก็ตามใครจะรู้ว่าเฟิงหยูเองจะกอดเขาทันทีและเริ่มร้องไห้ซวนเทียนหมิงตกใจอย่างมากกับการร้องไห้ของนางหลังจากผ่านไปครู่หนึ่งก็จะตอบสนองต่อการตรวจสอบ “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ?เฮ้ อาเอง เจ้าต้องมีศรัทธาในองค์ชายผู้นี้ องค์ชายผู้นี้กล่าวว่าข้าจะแต่งงานกับเจ้าในวันที่เจ้าอายุครบวัยปักปิ่น สิ่งที่ถูกกล่าวแล้วจะต้องทำได้ตามนั้นอย่างแน่นอน อย่าร้องไห้ ! ”ใครจะรู้ว่านี่ไม่ใช่เหตุผลที่เฟิงหยูเองร้องไห้นางสูดหายใจเข้าและกล่าวว่า “เจ้าขยันเกินไป นำเทียนเก้อและพวกนางมาภาคใต้ ข้าคิดว่าเราจะแต่งงาน แต่ข้าจะไม่มีเพื่อนที่คุ้นเคยใกล้เคียงเพื่อแสดงความยินดี และข้าจะไม่มีครอบครัวอยู่ด้วย จิตใจของข้ารู้ส
