ธรรมโดยเฟิงหยูเอง อย่างไรก็ตามนางไม่ได้แสดงความคิดเห็นของนางเอง แต่กลับถูกทิ้งให้เฟิงเซียงหรูคิดแทน มันจะขึ้นอยู่กับความรู้สึกของนางที่มีต่อบิดาผู้นั้นหลังจากซวนเทียนยี่ส่งผู้ดูแลนั้นออกไปเขาก็กลับไปที่ด้านข้างเฟิงเซียงหรูอย่างเงียบ ๆ และไล่ผู้ดูแลของเขาเองออกไปอย่างเงียบ ๆรวมถึงบ่าวรับใช้ของเฟิงเซียงหรู มันเป็นเพียงหลังจากทั้งหมด แต่ทั้งสองออกจากร้านค้า ในที่สุดเขาก็กล่าวว่า “ถ้าเจ้ารู้สึกไม่มีความสุขเพียงแค่ร้องไห้ออกมา การที่พ่อตายเจ้าควรร้องไห้ แม้ว่าพ่อของเจ้าจะไม่ดี”เฟิงเซียงหรูก็รู้ว่าเฟิงจินหยวนไม่ใช่บิดาที่ดีเป็นพิเศษแต่อย่างไรเขาก็ยังเป็นบิดาของนาง นางคิดว่านางควรร้องไห้ใช่ไหม อารมณ์ของนางปั่นป่วนอยู่นานก่อนที่นางจะเอามือเช็ดตา อย่างไรก็ตามนางพบว่าไม่มีน ้าตาไหลออกมา ไม่มีสิ่งใดที่นางทำได้ ขณะที่นางกล่าวอย่างขมขื่น “ข้าไม่สามารถร้องไห้ได้ ข้าไม่ได้เสียใจเลยงั้นหรือ ? ”
ซวนเทียนยี่ส่ายหน้า“มันเกิดจากเฟิงจินหยวนเอง สิ่งนี้จะตำหนิเจ้าได้อย่างไร ? หากเจ้าไม่เชื่อให้ถามพี่รองของเจ้า ถามนางว่านางร้องไห้เมื่อเฟิงจินหยวนตายหรือไม่”เฟิงเซียงหรูยิ้มอย่างขมขื่น“น ้าตาไม่ไหลออกมาแน่นอนความสัมพันธ์ระหว่างพี่รองและท่านพ่อแย่ลงมาก สิ่งที่ท่านพ่อทำกับพี่รอง ทำให้เขาไม่คู่ควรกับการที่พี่รองจะเรียกเขาว่าท่านพ่อ แต่ท่านพ่อก็ถือว่าโชคดีเล็กน้อย ก่อนที่จะตายท่านพ่อมีพี่รองอยู่ข้างเขา ในตอนแรก
