ันได้อย่างมีความสุข ! ”เฟิงเซียงหรูตอบ“ใช่แล้ว ! ท่านพ่อตายแล้ว ท่านแม่ของข้าเป็นอนุ และไม่ได้เพิ่มเข้าในทะเบียนครอบครัว ตอนนี้เป็นธรรมดาที่นางจะเป็นอิสระ” ในที่สุดนางก็เริ่มคิดว่านางจะพาอันชิมามณฑลจี่อันได้อย่างไรซวนเทียนยี่เห็นว่านางหายดีขึ้นอีกครั้งจากนั้นเขาก็พยักหน้าด้วยรอยยิ้มแสดงความพึงพอใจของเขา เฟิงจินหยวนเสียชีวิต ? นี่เป็นสิ่งที่ดีมาก คนผู้นั้นคือคนที่เขาไม่ชอบมาเป็นเวลานาน เขาคิดอยู่เสมอว่าหากคนนั้นที่ยังคงรังแกอาจารย์ตัวน้อยของเขาอยู่ เขาอาจจะต้องลงมือทำเพื่อส่งเขาไปสวรรค์ “ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน ! ”ซวนเทียนยี่พูดอย่างมีความสุขกับเฟิงเซียงหรู “พรุ่งนี้เช้าข้าจะส่งคนกลับไปที่เมืองหลวงเพื่อพาฮูหยินอันที่นี่ ปล่อยเรื่องนี้ให้ข้าจัดการ ! ”
เฟิงเซียงหรูมีองค์ชายสี่ที่ช่วยแก้ปัญหาดังนั้นวันของนางจึงค่อนข้างมีชีวิตชีวา ทางด้านเมืองหลวงเฟิงเฟินไดก็ได้รับจดหมายที่ส่งมาจากภาคใต้โดยเฟิงหยูเอง ของที่ส่งไปพร้อมกับจดหมายเป็นเครื่องลายคราม ข้างในเป็นขี้เถ้าของเฟิงจินหยวนจดหมายของเฟิงหยูเองถึงเฟิงเฟินไดนั้นเรียบง่ายกว่าเดิมมันเพิ่งเขียนเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อน และหลังการเสียชีวิตของเฟิงจินหยวน มันเป็นจดหมายอีกฉบับที่ถูกส่งไปพร้อมกับอารมณ์ที่ค่อนข้างดี มันเป็นจดหมายที่เฟิงจินหยวนเขียนถึงเฟิงเฟินไดก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ในคืนที่เขาดื่มกับซวนเทียนหมิง เขาได้มอบมันให้กับซวนเทียนหมิง
