ูกทิ้งไว้ให้ข้าอยู่คนเดียวเป็นเวลานาน ตระกูลเฟิงหยุดอยู่นานแล้ว แม้ว่าเราจะจุดไฟเผาที่อยู่อาศัยนี้ แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรได้” นางเป็นคนที่ไม่สนใจเลย และกลับไปที่เรือนของนาง เมื่อมองไปรอบ ๆ นางก็เริ่มหัวเราะเสียงดังหลังจากนั้นไม่นานนางก็พกล่าวว่า “ในอดีตที่ผ่านมาข้าเคยใฝ่ฝันที่จะเป็นคนเดียวที่เคารพบูชาในตระกูลเฟิง ทุกสิ่งจะหมุนรอบตัวข้า จะมีวันหนึ่งที่ข้าจะเหยียบย ่าพวกมันทั้งหมด ! ตอนนี้ตระกูลเฟิงมีเพียง
ข้าเท่านั้น แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นเช่นนี้ ปรากฎว่าการได้รับบางสิ่งนั้นหมายถึงการสูญเสียบางสิ่งไป ถ้าข้าอยากได้มากกว่านี้ จะมีอะไรอีกที่ต้องสูญเสีย”สายตาของนางเย็นชาและกรอกตาไปมาทันใดนั้นนางก็กลับเข้าไปในห้องโถง นางหยิบขี้เถ้าของเฟิงจินหยวนขึ้นมา แล้วก็เริ่มเดินออกไปจนกว่าจะถึงถนน ที่นั่นนางยกโถขึ้นสูงเหนือหัวของนางแล้วทิ้งบนพื้นอย่างรุนแรงในเวลานี้ลมพัดมาในทันใดจึงพัดขี้เถ้าไปจนไม่มีอะไรเหลือ“เขาไม่เคยใส่ใจข้าตอนที่มีชีวิตอยู่ข้าจึงไม่ต้องการมันหลังจากที่เขาตายไปแล้ว ! โปรยมันไป ! ความตายสิ้นสุดลง ปัญหาทั้งหมดก็สิ้นสุดลง ! ” เฟิงเฟินไดทำตามที่ซวนเทียนหมิงได้พูดเอาไว้ และทำให้ขี้เถ้าของเฟิงจินหยวนกระจายไปทั่ว !