จ้าไปที่ร้านสิ่งทอในหลานโจวเมื่อวานนี้ มีอะไรเกิดขึ้นงั้นหรือ ? ”รองแม่ทัพตงขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า“และถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะ ? ข้าเป็นรองแม่ทัพฝ่ายพัสดุ ร้านค้าสิ่งทอนั้นร่วมมือกับค่ายทหารของเราทหารที่ต้องการเสื้อผ้าใหม่จะไปที่นั่น”“เป็นอย่างนั้นหรือ? ” เฟิงหยูเองก็ยิ้ม อย่างไรก็ตามรอยยิ้มแบบนี้ทำให้เกิดความรู้สึกหนาวเหน็บโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับรองแม่ทัพตง มันทำให้เขารู้สึกเย็นเยือกในวันที่อากาศร้อนนี้ “ผ้าทุกผืนที่ตัดเป็นชุดของทหารถูกสั่งตัดที่ร้านนี้ อื้ม องค์หญิงจี่อันดูเหมือนจะมีความเข้าใจบ้างเล็กน้อย ปรากฎว่าคนร้ายสองสามคนที่ขโมยเสบียงนั้นหนีกลับไปทางภาคใต้ และเข้าไปในร้านสิ่งทอ”
”อะไรนะ? ” คำพูดของนางทำให้ทหารทั้งหมดหยุดนิ่ง พวกเขาไม่เข้าใจและมีคนถามอย่างเร่งด่วนว่า “องค์หญิงจี่อันหมายถึงอะไร ?เสบียงถูกขโมยหรือ ? ””ถูกต้อง! ” เฟิงหยูเองผายมือของนาง “สิ่งของควรจะไปถึงทางใต้นานแล้ว เมื่อไม่กี่วันก่อนขณะที่กลุ่มองค์ชายรองขนเสบียงกำลังจะเข้าสู่ชายแดนมณฑลลั่ว พวกเขาก็ถูกซุ่มโจมตีทันที ! สิ่งของทั้งหมดถูกขโมยไปจากนั้นก็ถูกเผา องครักษ์เงาขององค์ชายรองตามพวกคนร้ายเหล่านั้นมา และพบว่าบางคนเข้าไปในหลานโจว จากนั้นก็เข้าไปในร้านสิ่งทอที่รองแม่ทัพตงใช้บ่อย ๆ ”“นะ…นี่เป็นไปได้อย่างไร? ” ผู้คนตกตะลึงและพวกเขาอดไม่ได้ที่จะหันไปมองรองแม่ทัพตง “เมื่อเจ้าไปที่ร้านสิ่งทอ เจ้าได้ยินเรื่องนี้หรือไม่ ?
