!เมื่อแม่ทัพสั่ง ทหารวิ่งไปด้วยความเร่งรีบ เสียงที่อยู่ด้านหลังพวกเขาสั่นท้องฟ้า และไม่มีใครรู้ว่าสายฟ้าสวรรค์อาจมาถึงหัวของพวกเขาเมื่อไหร่ พวกเขาวิ่งไปโดยไม่กังวลอะไรเลย แค่วิ่งกลับเข้าไปในเมืองก็ไม่พอ พวกเขาต้องวิ่งไปทางใต้ต่อ พวกเขาวิ่งออกจากประตูทางใต้ และมันจะดีที่สุดถ้าพวกเขาสามารถวิ่งกลับไปที่เมืองเย่ปิง เช่นนั้นพวกเขาอาจมีเวลาในการตอบโต้บีซู่กลับไปที่เมือง เมื่อเขาเดินผ่านกระโจมสีแดง เขาเห็น
เด็กผู้หญิงวิ่งออกไปข้างนอกอย่างหมดความกลัวว่าพวกเขาจะถูกสายฟ้าสวรรค์หากพวกเขาช้า ในทันใดนี้ประสาทเขาก็สั่น ในบรรดาเด็กผู้หญิงที่หนีไปดูเหมือนจะมีคนหนึ่งที่ดูเหมือนกับองค์หญิงจี่อันมันเป็นเช่นนั้นจนเกือบเชื่อว่าตาของเขาฝาด”เจ้าเป็นใคร?” เขาชี้ไปที่หญิงสาวคนนั้น และถามรองแม่ทัพ “นั่นเด็กผู้หญิงในกระโจมสีแดงของเราหรือไม่ ? ”รองแม่ทัพมอง และรู้สึกงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง “องค์หญิงจี่อัน ? ”ทหารคนหนึ่งที่เคยได้ยินพวกเขาตอบว่า “นั่นคือผู้หญิงคนใหม่ที่เราจับได้นอกเมืองขอรับ ! ”“ผู้หญิงคนใหม่ที่เราจับได้หรือ ? ”ดวงตาของบีซู่เป็นประกายขึ้นมาขณะที่เขาบังคับอูฐเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว เขาลงมาอูฐและดึงตัวเด็กผู้หญิงเข้ามาเด็กผู้หญิงกรีดร้องเสียงดัง แล้วมองด้วยความกลัวพลางเอ่ยถามว่า “เจ้าเป็นใคร ? “บีซู่จ้องที่ใบหน้าอีกครั้งและอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความตกใจ “จริงๆ แล้วมีคนเหมือนกันมากในโลกนี้หรือ ? เป็นไป
