ยชีวิตหรือไม่ที่ทำให้นางดุดันเป็นพิเศษ แต่วัตถุสีดำที่นางถือยังคงเปล่งแสงที่ร้อนแรง มันยังคงยิงอย่างต่อเนื่องในทิศทางของกูซู และการยิงแต่ละครั้งจะทำให้ผู้คนตายในพื้นที่ขนาดใหญ่ทหารของกูซูค่อย ๆ เข้าใจว่านี่ไม่ใช่การต่อสู้ระหว่างกองทัพทั้งสอง
นี่เป็นเพียงกองทัพของราชวงศ์ต้าชุนที่เข่นฆ่าพวกเขาเพียงฝ่ายเดียว ! ทหารของกูซูไม่ได้ต่อสู้ พวกเขาเริ่มร้องไห้เรียกหาบิดามารดาของพวกเขาด้วยความกลัว ในขณะที่เอามือกุมหัว พวกเขาไม่ให้ความสนใจบีซู่ ผู้ซึ่งขาดสติและคำสั่งที่เขาตะโกนออกมาอีกต่อไปแม้แต่กองกำลังหุ้มเกราะก็โยนเกราะของพวกเขาทิ้งขณะที่ปิดหูและวิ่งเข้าไปในเมืองอย่างสิ้นหวังดวงตาของบีซู่เปลี่ยนเป็นสีแดง แต่พวกมันไม่ได้เปลี่ยนเป็นสีแดงจากการฆ่า ความจริงแล้วแม้แต่เส้นผมเพียงเส้นเดียวของทหารของราชวงศ์ต้าชุน พวกเขาก็ยังไม่ได้สัมผัส พวกเขายังอยู่ห่างไกลและยังคงปาสายฟ้าสวรรค์มาไม่หยุดหย่อน พวกเขายังยิงอาวุธที่แปลกประหลาดของพวกเขาไปทั่ว เลือดที่ไหลออกมาจากกองทัพของกูซูเหมือนแม่น ้าในขณะที่ศพถูกกองสูงเป็นภูเขารองแม่ทัพดึงแขนเสื้อของบีซู่ “แม่ทัพ ถอยทัพกันเถิดขอรับ !ไม่มีทางต่อสู้ในการต่อสู้ครั้งนี้แล้วขอรับ ! ”ในเวลานี้บีซู่เงียบขรึมลงโดยสิ้นเชิง เมื่อเขาเห็นสถานการณ์ต่อหน้าอย่างชัดเจน เขาดูเหมือนว่าความล้มเหลวที่เมืองจือปิงจะซ ้ารอย เขาหลับตาลง เมื่อเขาลืมตาอีกครั้งในที่สุดเขาก็ออกคำสั่งให้ถอยทัพ