รตอบสนองล้วนแข็งแกร่งเหลือคณานับ
หากต่อสู้ซึ่งหน้า ย่อมมีแต่ตายไม่มีรอด แม้จะอาศัยวิชาตัวเบาราตรีอสูร ก็คงยากที่จะต่อกรได้
หลี่ลี่เห็นสถานการณ์เช่นนี้ ก็เหลือเพียงการลอบโจมตีเท่านั้นที่จะมีความหวังในการเอาชนะ
ในขณะนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงลมพัดแรงดังมาจากด้านหลังไม่ไกล หลี่ลี่รีบหันไปมอง เห็นเงาร่างสามร่างค่อย ๆ ย่องเข้ามาทางตนอย่างระมัดระวัง แล้วหยุดลงไม่ไกลจากที่ข้าซ่อนตัวอยู่
ชายวัยกลางคนร่างผอมสวมชุดรัดรูปสีดำ แขนทั้งสองข้างยาวเลยหัวเข่า เดินนำหน้าอยู่ ราวกับกำลังนำทาง ส่วนสองคนที่ตามหลังชายวัยกลางคนผู้นี้มา หลี่ลี่ก็จำได้ ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น หูหยุนซานและหูอี้ สองพ่อลูกนั่นเอง
ตอนนี้ทั้งสามคนก็เห็นเสือทมิฬเขาคู่ที่อยู่ไกลออกไป ชายวัยกลางคนที่นำทางรีบเปลี่ยนเส้นทางทันที ทั้งสามคนรีบซ่อนตัวในพงหญ้าสูงเท่าคนที่อยู่ไม่ไกล
“ท่านผู้ดูแลใหญ่ ที่นี่อันตรายยิ่งนัก ศิษย์ธรรมดาไม่กล้าเข้ามา เป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การล่าเสือทมิฬเขาคู่จริง ๆ” ชายผู้นั้นพูดประจบ แล้วล้วงธนูกลไกออกมาจากหลัง บรรจุลูกธนูที่ปลายเรืองแสงสีฟ้าเข้ม ชัดเจนว่าอาบยาพิษร้ายแรง
“สวี่หมิงซาน เจ้าผู้ดูแลเขาสัตว์ผู้นี้ทำงานอย่างทุ่มเทจริง ๆ จงทำงานให้ดี อนาคตไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ได้รับตำแหน่งที่ดีกว่านี้” หูหยุนซานพยักหน้าพูดเรียบ ๆ
“ขอบคุณท่านผู้ดูแลใหญ่ที่ชม ทั้งหมดนี้ล้วนต้องอาศัยการอุปถัมภ์ของท่าน” สวี่หมิงซานยิ้มประจบพลา
