งกล่าว
“ฮ่ะ ๆ ไอ้โง่หลี่ลี่นั่น คิดว่าจะเหนือกว่าข้าได้ มันคงคิดไม่ถึงว่าลุงสวี่กับท่านพ่อจะช่วยข้า รอให้การทดสอบจบ ข้าอยากดูว่ามันจะอับอายขายหน้าแค่ไหน” หูอี้หัวเราะอย่างสะใจ
“เจ้าเป็นศิษย์อัจฉริยะของสำนักใน ต่อให้ไม่มีข้ากับท่านผู้ดูแลใหญ่ช่วย เจ้าก็ต้องชนะเด็กนั่นอยู่แล้ว” สวี่หมิงซานยิ้มพูด
ทั้งสามคนกระซิบกระซาบกันอยู่ครู่หนึ่ง แม้เสียงจะเบามาก แต่หลี่ลี่ที่ซ่อนตัวอยู่ใกล้ ๆ ก็ได้ยินชัดเจน ในใจข้าแอบด่าพ่อลูกคู่นี้ว่าช่างน่าสมเพชเสียจริง ไม่แปลกเลยที่ เสวี่ยเยว่จะเสนอการเดิมพันเช่นนี้ ดูท่าการจะเอาชนะหูอี้คนนี้คงยากเย็นนัก
ในยามนี้ หูหยุนซานและพลพรรคอีกสองคนเตรียมธนูพร้อมยิง ขณะที่เสือทมิฬเขาคู่ตัวหนึ่งก้มหน้ากินอาหารอยู่ ทั้งสามค่อย ๆ ย่องเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวังโดยอาศัยพุ่มหญ้ารอบ ๆ เป็นที่กำบัง
เมื่อเข้าไปใกล้ได้ราว 70-80 จั้ง ทั้งสามไม่กล้าเข้าไปใกล้มากกว่านี้ สวี่หมิงซานยกธนูขึ้น เล็งไปที่ศีรษะของเสือทมิฬเขาคู่
ทันใดนั้น เสือทมิฬเขาคู่ที่กำลังกินอาหารอยู่ราวกับรู้สึกถึงบางสิ่ง มันพลันเงยหน้าขึ้นอย่างระแวดระวัง
ฉึก!
เกือบจะพร้อมกันนั้น เสียงกลไกดังขึ้น ลูกธนูอาบยาพิษพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
ธนูนี้เห็นได้ชัดว่าผ่านการคัดสรรมาอย่างดี พลังทำลายล้างสูงมาก เสียงกลไกดังขึ้นเมื่อใด ลูกธนูก็พุ่งออกไปเมื่อนั้น แต่เนื่องจากเสือทมิฬเขาคู่เงยหน้าขึ้นมา การโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัวของลูกธนูจึ