นคนบาปไปแล้ว ! หากเจ้าไม่ต้องการรับการรักษาให้ลืมมันไป เจ้าคิดว่าข้าต้องการที่จะรักษาเจ้าหรือ ? คนที่เจ้านายของข้าเกลียดที่สุดก็คือเจ้า” หลังจากกล่าวเสร็จ เขาก็หยิบชุดยาของเขาขึ้นมาแล้วหันหลังออกไปจากกระโจมเฟิงจินหยวนยิ้มอย่างขมขื่นอย่างไรก็ตามเขากำลังคิดถึงสิ่งซางคังกล่าวว่า “คนที่เจ้านายของข้าเกลียดที่สุดก็คือเจ้า” สิ่งนี้ทำให้เขามีรู้สึกถึงรสขมฝาดในปากของเขาซวนเทียนหมิงยืนอยู่ด้านนอกกระโจมและได้ยินการเคลื่อนไหวอย่างชัดเจนภายในกระโจม เมื่อซางคังออกมา เขาก็มองไปที่อีกฝ่ายแล้วโบกมือโดยไม่กล่าวอะไรเพิ่มเติม เขาออกคำสั่งให้ทหารข้างนอก“อย่าปฏิบัติต่อเขาไม่ดี” นี่จะเป็นการพิจารณาขั้นสุดท้ายสำหรับเฟิงจินหยวนอย่างไรก็ตามเฟิงจินหยวนไม่สามารถกินอะไรได้และจะไม่ทานยาอาการของเขาแย่ลงเรื่อย ๆ และเขาก็ไปถึงที่ปากประตูแห่งความตาย ทหารรายงานต่อซวนเทียนหมิงครั้งแล้วครั้งเล่าเกี่ยวกับสถานการณ์ และในที่สุดซวนเทียนหมิงก็หงุดหงิด เขาเพียงสั่งว่า“หยุดการรายงาน เนื่องจากเขาไม่ต้องการมีชีวิตอยู่ เราจะไม่หยุดเขา”แต่ยังมีคนที่เรียนรู้ที่จะเขียนชื่อจากเฟิงจินหยวนและคนที่ได้รับความช่วยเหลือในการเขียนจดหมายสั่งเสียในขณะที่ส่งอาหาร พวก
เขากล่าวกับเฟิงจินหยวนว่า “ท่านพูดซ ้า ๆ ว่าท่านเสียใจที่ไม่เคยเอาใจใส่องค์หญิง หากท่านบอกกับเรามันก็ไม่มีความหมาย หากท่านต้องการยอมรับความผิดพลาดของท่าน ทำไมไม่ลองฟื้นฟูร่างกาย
