เหมือนจะไม่เกิดขึ้น มันเป็นเพียงว่านางเศร้าโศกในช่วงที่เหลือของการเดินทาง และสีหน้าของนางแย่มาก สิ่งนี้ทำให้ทั้งสามไม่กล้าที่จะถามอะไรกลุ่มพักค้างคืนที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งและหวงซวนเชิญหมอ หมอตรวจนางเป็นเวลานานแต่ไม่พบสิ่งผิดปกติ ในท้ายที่สุดเขาพูดได้แค่ว่ามันเป็นอาการเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกล และนางก็จะสบายขึ้นด้วยการพักผ่อนที่มากขึ้น แต่บานซูและบ่าวรับใช้สาว 2 คนยังคงกังวลและคอยเฝ้านางตลอดทั้งคืน ในวันที่สองเฟิงหยูเองบอกพวกเขาอย่างกระตือรือร้น “เร่งเต็มที่ เมื่อเราเข้าสู่ชายแดนของมณฑลลั่วเริ่มซื้อเสบียง ! ” แต่ทั้งกลุ่มก็ยังคงไม่สบายใจในทะเลทรายทางใต้กลุ่มของเฟิงจินหยวนผ่านชายแดนใต้ และมุ่งหน้าไปยังเมืองชาปิง พวกเขามาถึงเที่ยงคืนเพราะมันร้อนมากศพของเหยาซื่อเริ่มเน่าแจะส่งกลิ่นเหม็น ดังที่เฟิงจินหยวนเห็น นั่นคือกลิ่นแห่งความตาย…
