มิงใกล้จะตายในทะเลทรายจื่อหลิงเทียนนำผู้คนออกจากคฤหาสน์ของเจ้าเมืองนับตั้งแต่ซวนเทียนหมิงมาถึงภาคใต้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาออกจากประตูคฤหาสน์ของเขา ราวกับว่ามันเป็นชีวิตที่ผ่านมาแล้ว ในอดีตเมื่อเขาเดินไปตามถนน แม้ว่าผู้คนไม่ชอบเขา พวกเขาจะยังคารวะเมื่อทักทายเขา แต่ตอนนี้ผู้คนต่างมองเขาราวกับว่าเขาเป็นคนแปลกหน้า ไม่สนใจเขาเลย นี่คือด้านที่ดีกว่า มีบางคนที่เยาะเย้ยเขาและคนที่อยู่ใกล้จะถ่มน ้าลายเพื่อแสดงความรังเกียจมีบางคนที่ชี้ไปที่เขาและกล่าว“เจ้าเห็นหรือไม่ นี่คือเจ้าเมืองของเรา ใต้เท้าจื่อ ! เขาเป็นผู้นำในการบอกให้ทุกคนรับรู้ถึงองค์หญิงจี่อันตัวปลอม มันเป็นเพราะเขาที่เราต้องทนมัน มันเป็นเขาที่จงใจทำให้เราเข้าใจผิด จุดประสงค์ของการมีเจ้าเมืองเช่นนี้คืออะไร ? ”“แน่นอนว่าเขาไม่สามารถเก็บไว้ได้! เจ้าเมืองที่หลอกลวงผู้คนเป็นสิ่งที่เราต้องบอกองค์ชายเก้า ตำแหน่งเจ้าเมืองหลานโจวต้องการ
คนใหม่ ต้องไม่เป็นคนที่เหมือนเขา ชาวหลานโจวไม่สามารถทนมันได้”จื่อหลิงเทียนก้มหน้าและไม่กล้าเถียงกลับเขาจะพูดอะไรได้ สิ่งที่ผู้คนพูดถูกต้องแน่นอน มันเป็นเขาที่ทำให้คนเข้าใจผิดโดยเจตนาว่าเสี่ยวหยาคือองค์หญิงจี่อัน หลังจากได้รับคำสั่งจากองค์ชายแปด เขาก็ทำตามนั้นและเรียกเฟิงจินหยวนว่าเสนาบดีฝ่ายซ้าย ลองคิดดูสิ ถึงตอนนี้เขาอยากจะตบเอง ความเกลียดชังในใจของเขาสำหรับองค์ชายแปดและตระกูลเฟิงก็ยิ่งทวีมากขึ้นจื่อหลิงเท
