ถามอย่างระมัดระวัง เจ้ารีบส่งเราออกจากเมืองหลวง เจ้าคิดว่าเจ้ากำลังแสดงจุดยืนของตนเองต่อฮ่องเต้งั้นหรือ? ข้าจะบอกเจ้าว่าข้ารู้ก่อนที่ท่านพ่อของข้าจะกลับมาที่เมืองหลวงเกี่ยวกับสาเหตุที่ตระกูลเหยาถูกขับไล่ไปที่หวางโจว เป็นเพราะฮ่องเต้ไม่ต้องการให้ตระกูลเหยาถูกใส่ร้ายโดยองค์ชายสาม นั่นคือฮ่องเต้ปกป้องตระกูลเหยาของข้า ! แต่เจ้า ? ไม่รู้ถูกผิด เจ้าไล่เราออกจากเมืองหลวง เจ้ารู้หรือไม่ว่าเราต้องทนทุกข์ทรมานมากแค่ไหน ? ”ด้วยเหตุผลบางอย่างจิตใจของเหยาซื่อก็กระจ่างมากและข้อโต้แย้งของนางก็มีเหตุผล แม้แต่ดวงตาของนางก็ยังไม่ขุ่นมัวเมื่อมองดูคนอื่น ราวกับว่านางเป็นคนอื่นในชั่วข้ามคืน นางกลับไปตอนที่นางเพิ่งกลับมาจากภูเขาในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ นางยังอ่อนแออยู่ อย่างไรก็ตามนางสามารถสร้างความแตกต่างได้อย่างชัดเจนจากความผิดและไม่มีใครหลอกนางได้
เฟิงจินหยวนได้ฟังคำพูดของเหยาซื่อแล้วแม้ว่าเขาจะเข้าใจว่าตระกูลเหยาจะไปหวางโจวเป็นเพราะการปกป้องจากฮ่องเต้ แต่การได้รับการเลี้ยงดูอีกครั้งทำให้เขารู้สึกรำคาญมากขึ้นสิ่งที่เหยาซื่อพูดนั้นถูกต้องแล้ว! ตัวเขาเองเคยคิดถึงเรื่องนี้หลายครั้ง หากเขาไม่ได้ขี้ขลาดและคิดในทิศทางที่ตรงข้าวกับการวิเคราะห์ที่สมเหตุสมผลของฮูหยินผู้เฒ่า เขาก็ไม่ลังเลเลยที่จะขับไล่เหยาซื่อและบุตรของนางออกไป เขายังได้เลื่อนตำแหน่งเฉินซื่ออย่างเร่งด่วนให้ดำรงตำแหน่งฮูหยินใหญ่ เขามักจะคิดว่าตัว
