หนึ่งของรากฐานของเขา แม้กระนั้นเขาไม่มีอิทธิพลในหลานโจว นอกจากจื่อหลิงเทียนแล้ว เขายังไม่มีใครซักคนที่เขาคุ้นเคย แต่จื่อหลิงเทียนเปลี่ยนข้าง ตอนนี้เขาสนับสนุนองค์ชายเก้าหรือยัง ? พูดไปแล้วคนผู้นั้นก็เป็นลูกเขยของเขา ใครจะไปรู้ว่ามันสายเกินไปหรือไม่ที่เขาจะหันหลังกลับและผูกติดกับตัวเขาเฟิงจินหยวนไปที่หน้าบ้านด้วยความคิดเช่นนี้ในห้องหนังสือเหยาซื่อยังคงจับข้อมือของเสี่ยวหยาแล้วลากนางไปด้านนอกในขณะที่ลากนาง นางกล่าวว่า “เด็ก ๆ ตระกูลเฟิงไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าไม่ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรหรือเป้าหมายทีเจ้าคาดหวังว่าจะสำเร็จ มันเป็นความโง่เขลาของข้าที่ลากเจ้าเข้าสู่สิ่งนี้ ตอนนี้ตระกูลเฟิงกำลังจะเผชิญกับการทดสอบที่ยากลำบาก อย่างไรก็ตามเจ้าไม่จำเป็นต้องพัวพันเรื่องนี้ วิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ! ในขณะที่เฟิงจินหยวนสามารถ
ถ่วงเวลาได้บ้าง ให้ออกจากทางออกที่สาม เจ้ายังเด็กและสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว ตราบใดที่เจ้าระมัดระวัง การมีชีวิตอยู่ไม่ควรเป็นปัญหา”เสี่ยวหยาหายใจไม่ออกและไม่คิดว่าเหยาซื่อจะยังนึกถึงนางอยู่นางเรียกโดยไม่รู้ตัว “ท่านแม่…”เหยาซื่อตกใจแต่กล่าวว่า“เสี่ยวหยา จะดีที่สุดถ้าเจ้าไม่เรียกข้าว่าท่านแม่ ในอดีตข้าสับสนและดื้อ แต่ตอนนี้ข้าชัดเจนแล้ว เจ้า…ไม่ใช่บุตรสาวของข้า บุตรสาวของข้ายังอยู่ในเมืองหลวง นางเป็นของราชวงศ์ต้าชุน… องค์หญิงจี่อัน”
