ูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ เสี่ยวหยาบอกกับเฟิงจินหยวนว่า “แม้ว่าเราจะอดทน แต่เราก็อดทนไม่ได้นาน หรูเจียงได้ปิดร้านห้องโถงสมุนไพรแล้ว และได้เขียนไว้แล้วว่าข้าเป็นองค์หญิงจี่อันปลอมและติดประกาศมันที่ทางเข้าร้านห้องโถงสมุนไพร ตอนนี้ทุกคนรู้ว่าข้าเป็นตัวปลอม เพียงแค่ดูว่ามีกี่คนที่กำลังสาปแช่งที่หน้าคฤหาสน์ ควรทำเรื่องนี้ให้ชัดเจน”เฟิงจินหยวนก็รู้เรื่องนี้เช่นกันเขาขยี้เท้าของเขาอย่างช่วยไม่ได้“แต่จะทำอะไรได้บ้าง ? ขณะนี้เราไม่มีทางออก ! เป็นไปได้หรือไม่ที่เราจะต้องกลับไปที่เมืองหลวงอีกครั้ง ? เป็นที่รู้กันว่าองค์ชายแปดนั้นอยู่ในเมืองหลวง ตราบใดที่เรากลับไป นั่นหมายถึงการวางแผนต่อต้าน หากพระองค์ต้องการฆ่าเรา มันคงเหมือนกับการบี้มดนอกจากนี้…” เฟิงจินหยวนให้คำแนะนำกับเสี่ยวหยา “อย่าคิดว่าจะหนี อย่าเชื่อว่ามันง่ายที่จะซ่อนตัวจากผู้คนในโลกที่กว้างใหญ่นี้ ข้าจะบอกเจ้าว่ามันไม่ง่ายเลย ! ขึ้นอยู่กับพลังขององค์ชายแปด ก่อนที่เจ้าจะสามารถหนีไปภาคใต้ เจ้าจะต้องถูกจับ และพากลับมา เมื่อถึงเวลานั้นเจ้าจะไม่รู้ด้วยซ ้าว่าเจ้าตายอย่างไร”“แล้วจะทำอย่างไรดี? เรานั่งเฉย ๆ แบบนี้ไม่ทำอะไรเลยหรือ ? ”เสี่ยวหยาขมวดคิ้วและกล่าวว่า “เป็นไปได้หรือไม่ว่าท่านพ่อคิดแค่
เส้นทางขององค์ชายแปด ? ท่านพ่อไม่เคยคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับซวนเทียนหมิง หากเฟิงหยูเองตาย ? ”เฟิงจินหยวนตัวแข็งทื่อ“เฟิงหยูเองตายน่ะหรือ ? ” ในช่วงห
