ลายปีที่ผ่านมาตั้งแต่สามคนกลับสู่เมืองหลวง เขาไม่ได้ทำตามความคิดนี้หรือแม้แต่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ในความคิดของเขา เฟิงหยูเองเป็นแมลงสาบที่ฆ่าไม่ตาย ถ้าองค์ชายเก้าเป็นเทพเจ้าแห่งสงครามบุตรสาวของเขาคนนั้นเป็นเทพีแห่งสงคราม พลังการต่อสู้ของนางค่อนข้างสูง !เมื่อเห็นเฟิงจินหยวนทำท่าสับสนเสี่ยวหยากล่าวว่า “ไม่ว่าอย่างไรนางคือบุตรสาวของท่าน แม้ในสถานการณ์เช่นนี้ ท่านไม่หวังว่านางจะตายใช่หรือไม่ ? ””มันไม่ใช่แบบนั้นหรอก! ” เฟิงจินหยวนโบกมืออย่างขุ่นเคือง“ไม่กี่ปีที่ผ่านมาข้าหวังว่านางจะตาย แต่ผลลัพธ์สุดท้ายคืออะไร ?นางมีชีวิตที่ดีกว่าคนอื่น”“นั่นเคยเป็นในอดีต”สีหน้าของเสี่ยวหยาจมลง “ตอนนี้เป็นองค์ชายแปดที่หวังให้นางสิ้นชีวิต ถ้าองค์ชายแปดสามารถส่งเฟิงหยูเองไปสู่ความตายได้ แม้ว่าพระองค์จะพ่ายแพ้ในสนามรบในขณะที่สนับสนุนศัตรู เราก็คงไม่มีทางออก”“หืม?”เฟิงจินหยวนตกตะลึง และมีความรู้สึกไม่ดีเล็กน้อย “เจ้าหมายถึงอะไร ? ”
“ความหมายของข้าคือถ้าเฟิงหยูเองตายด้วยความรู้สึกขององค์ชายเก้าที่มีต่อนาง ท่านพ่อคิดว่าใบหน้าของข้าไร้ค่าหรือไม่ ? ”“เหลวไหล”ในที่สุดเฟิงจินหยวนก็เข้าใจว่า “เจ้าพึงใจองค์ชายเก้าใช่หรือไม่ ? ข้าจะแนะนำให้เจ้าล้มเลิกความคิดนั้นโดยเร็วที่สุด !ไม่ต้องพูดถึงความจริงที่ว่าองค์ชายเก้าเป็นคนที่เหมือนองค์ชายแห่งนรก ถึงแม้จะมีคนมากมายที่หวังจะได้เห็นนางตาย ซึ่งรวมถึงข้า ข้าส่งคนไปฆ่านาง
