แต่ผลลัพธ์สุดท้ายนั่นก็คือนางฆ่าคนเหล่านั้น เชื่อว่าเจ้ายังไม่เคยสัมผัสกับความรุ่งโรจน์ของคฤหาสน์เฟิงก่อนหน้านี้ และเจ้าเองก็ไม่ได้เห็นว่าเฟิงหยูเองทำลายตระกูลเฟิงจนถึงรากฐาน เจ้ายังไม่เคยสัมผัสกับสิ่งที่ตระกูลเฟิงเจอ นั่นเป็นเหตุผลที่เจ้าสามารถพูดสิ่งนี้ ข้าจะไม่โทษเจ้า แต่นี่คือที่ข้ายืนอยู่บนนี้ หากเจ้าต้องการมีชีวิตอยู่ เจ้าจะต้องไม่มีความคิดเช่นนั้น ! ”“ท่านพ่อ! ” เสี่ยวหยายืนขึ้นและเดินไปรอบ ๆ ห้องก่อนจะกล่าวว่า “ท่านพ่อกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อความรุ่งเรืองของคนอื่นในขณะที่ยอมแพ้ให้กับตัวเอง ดีมาก ข้าจะไม่เลี้ยงดูในตอนนี้ ข้าจะถามท่านพ่อ ถ้าเป็นไปตามที่ท่านพ่อพูดและเราต้องติดอยู่ในเรือลำเดียวกับองค์ชายแปด เราจะทำอย่างไร ? บอกมาว่าเราควรทำอย่างไรการใช้ชีวิตทุกวันโดยที่กลัวขณะจะออกไปข้างนอก แม้แต่ใต้เทาจือเจ้าเมืองหลานโจวก็ถูกขังอยู่ในคฤหาสน์ของเขา มีใครอีกบ้างที่เราจะฝากความหวังไว้ได้”
เฟิงจินหยวนยังรู้ถึงความรุนแรงของสถานการณ์และเขาขมวดคิ้วในขณะที่คิด จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “อย่าตกใจ บ่าวรับใช้ในบ้านทุกคนถูกส่งมาจากองค์ชายแปด ข้าจะถามพวกเขาว่าพวกเขามีวิธีติดต่อกับองค์ชายแปดหรือไม่ มันจะดีที่สุดถ้าพวกเขาสามารถส่งจดหมายถึงองค์ชายแปด พระองค์จะต้องให้คำแนะนำแก่เราเกี่ยวกับสิ่งที่ต้องทำ”อย่างไรก็ตามเสี่ยวหยาไม่ได้มองโลกในแง่ดีนางไม่ได้พูดอะไรและออกจากห้องหนังสือเงียบ ๆ เขียนจดหมายแล
