คาถามนี้ทาให้เจียงซวนสั่นไหวนอกจากนี้เขายังตระหนักว่าคน ตรงหน้าก าลังมโกรธและมองหาปัญหา แม้ว่าเขาจะพูดอย่างจงใจ แต่ เขาไม่เคยคิดเลยว่าองค์ชายเก้าจะมีความเชี่ยวชาญในการสร ้าง
ปัญหาเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ที่กล่าวมา เขาไม่ได้กลั้นเล็กน้อยเมื่อ ชี้ให้เห็นซึ่งทาให้เขารู ้สึกเขินอายมาก แต่…“แต่ในอดีตองค์ชายแปด
ไม่เป็ นเช่นนี้” เขารู ้สึกว่าสิ่งที่เขาพูดมีเหตุผล “เมื่อองค์ชายแปดเป็ น แม่ทัพ พระองค์ทรงปฏิบัติต่อทหารทุกคนเท่าเทียมกัน”
“เมื่อเจ้าคิดถึงองค์ชายแปดของเจ้ามากเจ้าก็ไปหาพระองค์ ! ทหาร ! ” ซวนเทียนหมิงตะโกนอย่างกะทันหัน และทหารบางคนเข้า มาในกระโจม ในขณะที่เขากล่าวว่า “พาคนนี้ที่เรียกตัวเองว่าเป็ น รองผู้บังคับกองทหารของกองทัพภาคใต้ 300,000 นาย ชื่อเจียง ซวน…ลากตัวเขาออกไป ถอดตาแหน่งเขาและให้คนส่งเขากลับไปที่ เมืองหลวง เขาจะต้องถูกส่งไปหาพี่แปด เจ้านายและผู้ใต้บังคับบัญชา คู่นี้จะได้เจอหน้ากันและโอบกอดกันและกันด้วยน้าตา อย่าลืมเรื่อง ความเมตตาขององค์ชายผู้นี้ต่อทหารในภาคใต้”
“องค์ชายเก้า! ไม่ ! ท่านแม่ทัพ ! ” เจียงซวนโบกมืออย่างสิ้น หวังและกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพ ท่านต้องไม่ทาเช่นนี้ นี่ไม่สมควร ! ข้า เป็ นรองแม่ทัพมาหลายปีแล้ว ข้าจะสูญเสียต าแหน่งของข้าเพียง เพราะพระองค์พูดอย่างนั้นหรือ ? ”
