สำหรับผู้คนในเมืองหลานโจว เขาไม่ได้สนใจ
ว่าเขากุมจิตใจของผู้คนเกือบทุกคนในเมืองในเวลาเพียงไม่นาน ในเวลานี้เขายังคงนำทหารของเขาในการไล่ล่ากองทัพพ่ายแพ้ของกูซูพวกเขาไล่ล่าจนถึงสิบลี้ทางใต้ของเมืองชาปิงก่อนที่จะหยุด เขาไม่ได้โจมตีต่อไป เมืองที่สองของกูซูคือเมืองจูปิง สามารถมองเห็นได้อยู่ไกล ๆ เขาไม่ได้พุ่งไปข้างหน้าต่อไป เขากลับโบกมือให้กลับไปที่เมืองชาปิง นอกจากนี้เขายังตั้งค่ายทางตอนใต้ของเมืองชาปิง ในเวลาเดียวกันเขาสั่งให้ทหารของเขาจัดการซ่อมแซมเมืองชาปิงทันทีในเมืองหลานโจวเฟิงจินหยวนตัวสั่นตลอด เขากำลังจะไม่สามารถยืนอยู่ได้ในขณะที่เขาพึมพำ “มันจบแล้ว มันจบแล้ว องค์ชายเก้าแห่งนรกมาถึงแล้ว มันจบลงแล้วสำหรับภาคใต้ ! ”ผู้คนที่คุกเข่าข้างนอกได้ยินคำพูดเหล่านี้และถามด้วยความโกรธว่า“เจ้ากำลังพูดอะไร องค์ชายเก้ามาภาคใต้นำความหวังมาให้เรา เจ้าหมายถึงอะไร ? มันจบแล้ว ? คำพูดของเจ้าหมายถึงอะไร ? ”เฟิงจินหยวนโกรธมากเขาตะโกนด้วยความโกรธว่า “เจ้าไม่รู้เรื่องอะไร ! ” จากนั้นเขาก็สะบัดแขนและกลับเข้าไปในคฤหาสน์พร้อมกับยืนสั่นอย่างไรก็ตามเสี่ยวหยายืนอยู่ตรงทางเข้าของคฤหาสน์และมองไปทางใต้กับพลเมืองแม้ว่านางจะไม่คุกเข่าแต่อารมณ์ในแววตาของนางนั้นซับซ้อนมาก ในหลาย ๆ ครั้งมีความตกใจ ความสับสนความสุขและความเศร้า เสียงร้องซ ้า ๆ ของการมีชีวิตยืนยาวขององค์ชายเก้าทิ้งความรู้สึกของนางราวกับว่าวิญญาณของนางกำล
