ังเฟื่อง
ฟูเช่นกัน ราวกับว่าเสียงฟ้าร้องจากนอกเมืองไม่เพียงแต่สั่นคลอนในภาคใต้เท่านั้น มันทำให้หัวใจนางสั่นไหวอีกด้วยเฟิงจินหยวนตะโกนใส่นาง“เจ้ายืนอยู่ที่นั้นทำไม ? ”เสี่ยวหยาดึงสติกลับมาแต่นางก็ยังไม่เคลื่อนไหวตอบเพียง “ข้าจะดูอีกสักครู่” จากนั้นนางไม่สนใจเฟิงจินหยวนและมุ่งเน้นไปที่ทางใต้เท่านั้น จริง ๆ แล้วนางคาดหวังว่าจะได้ยินเสียงระเบิดดังขึ้นเพื่อให้นางได้สัมผัสกับมันมากขึ้นน่าเสียดายที่เมื่อเสียงที่ดังกึกก้องหยุดข่าวก็มาจากประตูเมือง“องค์ชายเก้าได้ยึดเมืองชาปิงแล้ว กองทัพของกูซูหนีไปแล้ว และตอนนี้เมืองชาปิงเป็นของราชวงศ์ตาชุน ! ”ผู้คนโห่ร้อง! แต่สำหรับคนที่อยู่ในคฤหาสน์เฟิง เสียงโห่ร้องยินดีเหล่านั้นก็ดังเข้าหู แม้แต่เหยาซื่อที่ซ่อนตัวอยู่ในผ้าห่มของนางไม่อยากได้ยินอะไรเลยซวนเทียนหมิงนำทัพและล้มเลิกการไล่ตามกลับเข้ามาในเมืองชาปิงเนื่องจากเฉียนหลี่ประจำการอยู่ที่เฉียนโจว เขาไม่ได้มากับพวกเขา ในขณะนี้กองทัพยังไม่มีรองแม่ทัพ มีผู้นำของกองทัพเจตจำนงสวรรค์ ซีเฟิงและเฮกานที่ช่วยซวนเทียนหมิงในการจัดการเรื่องของกองทัพ และไม่มีใครนำการคัดค้านใด ๆ
ทหารบางคนมีความสุขจากการต่อสู้เมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่ได้ไล่ต่อไป พวกเขากล่าวเสียงดัง “ท่านแม่ทัพ ทำไมเราไม่ไล่ตามไปขอรับ ? ”ซวนเทียนหมิงส่ายหน้าแต่ไม่ตอบ แต่เป็นซีเฟิงที่กล่าว “ทำไมไม่ดูเวลาล่ะ ? หากเราวิ่งต่อไปดวงอาทิตย์จะขึ้นมา เมื่อพระอาทิตย
