ไรที่เสี่ยวหยาทำได้นางเข้าใจความตั้งใจของเฟิงจินหยวน ยิ่งไปกว่านั้นหรูเจียงยังกล่าวอีกว่า “ท่านแค่ไปที่นั่นเพื่อดู พวกเขาเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา พวกเขาจะไม่สร้างปัญหาให้กับท่านท่านเพียงแค่แสดงตัวเพื่อช่วยทุกคน”นางไม่ได้คิดต่อไปและกลับไปที่ห้องของนางอย่างรวดเร็วเพื่อเปลี่ยนชุดจากนั้นนางปลอบโยนเหยาซื่อ หลังจากนั้นนางติดตามหรูเจียงจากคฤหาสน์ นี่เป็นครั้งแรกที่นางออกไปข้างนอกตั้งแต่เปิดร้านห้องโถงสมุนไพรในหลานโจวเสี่ยวหยาทำตัวเหมือนคนทำความผิดกลัวว่าจะมีคนจำนางได้ความรู้สึกของการเดินบนถนนของหลานโจวนั้นแตกต่างไปจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง ในเวลานั้นนางกลัวว่านางจะไม่ได้รับการยอมรับและนางก็รู้สึกสนุกกับการเป็นองค์หญิง แต่ตอนนี้นางกลัวพลเมืองถามเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับร้านห้องโถงสมุนไพรหรูเจียงเห็นสิ่งนี้และยิ้มข้างในเขาคิดกับตัวเองว่าตัวปลอมก็เป็นตัวปลอม ด้วยอารมณ์แบบนี้ นางจะเปรียบเทียบกับองค์หญิงได้อย่างไรในที่สุดทั้งสองก็มาถึงทางเข้าของร้านห้องโถงสมุนไพรในเมืองจากที่ไกล ๆ พวกเขาสามารถเห็นผู้คนจำนวนมากที่มาซื้อยาและมา
รักษา มีคนถามซ ้า ๆ ว่า “วันนี้องค์หญิงมาหรือไม่ ? เมื่อไรที่องค์หญิงจะมาถึง ยังมียาเม็ดรักษาโรคอื่น ๆ อีกหรือไม่ เรานำเงินมาเพื่อการซื้อยาเหล่านั้น”สำหรับหรูเจียงเขาไม่สนใจว่าเสี่ยวหยาเต็มใจหรือไม่ ในขณะที่เขาเปล่งเสียงตะโกน “ทุกคนหลีกทาง องค์หญิงจี่อันมาถึงแล้ว !
