ของรำชวงศ์ต้ำชุนมำตั้งแต่สมัยโบรำณ และเป็นดินแดนที่ถูกจัดเตรียมไว้เพื่อให้รำงวัลแก่คนที่มีควำมชอบใหญ่หลวง ส ำหรับตระกูลเต็ง อดีตพวกเขำเป็นผู้พิทักษ์ประจ ำมณฑลและคอยดูแลสถำนที่แห่งนี้ให้กับรำชวงศ์ต้ำชุน ส ำหรับมณฑลจี่อัน พวกเขำเป็นเพียงผู้เฝ้ำประตูส ำหรับสถำนที่แห่งนี้ แต่พวกเขำทะเยอทะยำนเกินไป หลังจำกผ่ำนไปหลำยชั่วอำยุคน พวกเขำค่อย ๆ ลืมเกี่ยวกับตัวตนและต ำแหน่งของตนเอง พวกเขำมองตัวเองในฐำนะเจ้ำนำยของสถำนที่แห่งนี้ กำรถูกลงโทษเก้ำชั่วอำยุคนจะไม่เป็นกำรพูดเกินจริง ในทำงกลับกัน องค์หญิงจี่อันผู้ซึ่งได้รับพระรำชทำนมณฑลจี่อันเป็นเจ้ำของที่แท้จริง นำงเป็นผู้ปกครองที่แท้จริงของแผ่นดินนี้ บ้ำนที่เจ้ำอำศัยอยู่และร้ำนค้ำที่เจ้ำเปิดมีเพียงองค์หญิงจี่อันเท่ำนั้นที่มีสิทธิ์มอบโฉนดซึ่งได้รับกำรยอมรับจำกรำชส ำนักของรำชวงศ์ต้ำชุน เจ้ำเข้ำใจหรือไม่ ? ”
