าไปที่เรือนของพวกเขา”หลังจากพูดอย่างนี้ เขาก็พาทุกคนในครอบครัวเหยากลับไปที่ลานภายใน จากที่ไกล ๆ องค์ชายหกของตระกูลเหยา, เหยาซินยังคงได้ยินเสียงบ่นพึมพำ “พวกเขาเป็นใครกันแน่ ? เป็นความลับหรือ”หลังจากที่ทุกคนเข้าไปในสนามหญ้าแล้วเหยาเซียนก็โบกมือให้คนทั้งสองที่อยู่ข้างนอก “เข้ามา” หลังจากที่ทั้งสองเข้ามาในคฤหาสน์ ยามเฝ้าประตูก็ปิดประตูทันทีและเหยาเซียนเงยหน้าขึ้นมองทั้งสองถามว่า “แทนที่จะอยู่ในพระราชวังดี ๆ ฝ่าบาทเสด็จมาที่นี่เพื่ออะไร ? ”ทั้งสองไม่ใช่ใครอื่นนอกจากฮ่องเต้และจางหยวนซึ่งไม่ได้มีงานอะไรมากนักกองทัพของซวนเทียนหมิงออกเดินทาง เมื่อฮ่องเต้ได้รับข่าวนี้ เขารู้สึกว่าเขาโดดเดี่ยวในเมืองหลวงอันยิ่งใหญ่นี้ นอกจากขันทีจางหยวนแล้ว เขาไม่มีใครพูดคุยด้วย แน่นอนคนที่เขาหวังว่าจะได้มากที่สุดคือหยุนเปี้ยนเปี้ยน อย่างไรก็ตามนั่นเป็นโอกาสที่น้อยที่สุดที่จะเกิดขึ้น นางใช้ชีวิตและเล่นกับเสือตัวน้อยในตำหนักศศิเหมันต์ของนางอย่างอิสระ นางจะสนใจอะไรกับตาแก่อย่างเขาว่าใช้ชีวิตอย่างมีความสุขหรือไม่งั้นหรือ ?ไม่มีอะไรที่ฮ่องเต้ทำได้เหยาเซียนไม่เข้ามาในพระราชวังอีกต่อไป และเขาก็เบื่ออย่างมาก ดังนั้นเขาจึงนำขันทีของเขาออกจากพระราชวังแล้วย่องไปรอบ ๆ คฤหาสน์เหยาเพื่อดื่มเหล้ากับเหยา
เซียน แน่นอนว่าทั้งสองคนแอบออกจากพระราชวัง ยังคงมีองครักษ์เงานับไม่ถ้วนเฝ้าตามเป็นเงาเพื่อปกป้องพวกเขา สามารถมั่นใจในเรื
